Οι Ρωμιοί της Πόλης - «Είμαστε λίγοι, αλλά αμέτρητοι» / Αρχονταρίκι την Κυριακή 8/2/2026

 Οι Ρωμιοί της Πόλης

«Είμαστε λίγοι, αλλά αμέτρητοι»

Μια ομιλία-"πρόσκληση γνωριμίας" με μια κοινότητα μικρή σε αριθμό, αλλά βαθιά σε ιστορία, μνήμη και σημασία για τον Οικουμενικό Ελληνισμό.

Εισηγητής: Διονύσιος Ρουμπιέν (*)

την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, ώρα 11.00 π.μ.

Η εισήγηση θα πραγματοποιηθεί στο ενοριακό Αρχονταρίκι μας (Αίθουσα της Νεότητος) και θα συνοδεύεται από προβολή φωτεινών διαφανειών (power point).

Σας περιμένουμε!

(*) Ο Διονύσιος Ρουμπιέν κατάγεται από τις δύο εναπομείνασες ελληνικές κοινότητες της Τουρκίας, αυτές της Πόλης και της Ίμβρου. Είναι τ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο διδασκαλίας την μελέτη και προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Ασχολείται χρόνια με την ανακάλυψη πολιτιστικών θησαυρών και φυσικής ομορφιάς στην πόλη και στην ύπαιθρο. Οι πεζοπορικές εκδρομές όπου συμμετέχει, μαζί με άλλες ταξιδιωτικές εμπειρίες, καταγράφονται στα ταξιδιωτικά βιβλία του. Τρία εξ αυτών («Θαύματα των Ελληνικών Νήσων - Κυκλάδων», «Σαντορίνη - Μήλος. Δύο Θαύματα των Ελληνικών Νήσων», και «Θαύματα της Ηπειρωτικής Ελλάδας – Πηλίου / Μετέωρα») έχουν συμπεριληφθεί το 2024 στη λίστα του BookAuthority (το κορυφαίο site παγκοσμίως για βιβλιοπροτάσεις) με τα καλύτερα βιβλία όλων των εποχών, στην κατηγορία Greece Travel Guide, με κατάταξη #12, #14 και #17 αντίστοιχα.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΗΓΗΤΗ:

Οι Ρωμιοί της Πόλης αποτελούν μια ζωντανή συνέχεια της ιστορίας της Κωνσταντινούπολης. Παρά τις δραματικές μεταβολές του 20ού αιώνα, η ρωμαίικη κοινότητα εξακολουθεί να υπάρχει, να οργανώνεται και να φροντίζει την πνευματική και πολιτισμική της κληρονομιά.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδρομή κατέχει η παιδεία. Ιδρύματα όπως η Μεγάλη του Γένους Σχολή, το Ζάππειο, το Ζωγράφειο, το Ιωακείμειο, η Σχολή Γαλατά, το Μαράσλειο, υπήρξαν φορείς γλώσσας, ταυτότητας και συλλογικής μνήμης. Παράλληλα, οι ρωμαίικες κοινότητες, οργανωμένες ανά ενορία, αποτέλεσαν πυρήνες κοινοτικής συνοχής και αυτοδιοίκησης.

Η Εκκλησία παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, μαζί με ναούς όπως η Παναγία Μουχλιώτισσα —ο μόνος βυζαντινός ναός που παραμένει στα χέρια των Ρωμιών— η Παναγία του Πέρα και η Αγία Τριάδα Σταυροδρομίου, κέντρα της Μεγαλωνύμου Κοινότητας Σταυροδρομίου, ο Ταξιάρχης Μεγάλου Ρεύματος, κέντρο της Μεγαλωνύμου Κοινότητας Μεγάλου Ρεύματος, καρδιά των προαστείων του Βοσπόρου, ο Άγιος Γεώργιος Κουδουνάς στην Πρίγκηπο και η μονή της Αγίας Τριάδας στη Χάλκη, έδρα της ομώνυμης θεολογικής σχολής, συνθέτουν έναν χάρτη ζώσας πίστης και ιστορικής συνέχειας. Θα παρουσιαστούν ενδεικτικά και κοινότητες μικρότερης κλίμακας, που όμως έχουν μία ιδιαίτερη σημασία, όπως η Παναγία Κουμαριώτισσα στο Νηχώρι, ο Άγιος Δημήτριος της Ξυλόπορτας, ο Άγιος Δημήτριος Ξηροκρήνης, ο Άγιος Δημήτριος Ταταούλων, η Παναγία του Μπαλίνου. Η αναβίωση της ακουστικής στην Παναγία του Μπαλίνου, εμπνευσμένη από την Αγία Σοφία, λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο βυζαντινό παρελθόν και το παρόν και ελπιδοφόρο παράδειγμα αναβίωσης μιας κοινότητας που είχε σχεδόν χαθεί.

Στην ίδια λογική προσφοράς εντάσσονται τα ευαγή ιδρύματα, όπως το Νοσοκομείο και το Γηροκομείο που ανήκουν στη μονή Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί, το μεγαλύτερο ομογενειακό ίδρυμα στην Τουρκία, καθώς και οι τόποι μνήμης, τα νεκροταφεία του Μπαλουκλί και του Σισλί. Σήμερα, φορείς όπως ο Σύνδεσμος Υποστήριξης Ρωμαίικων Κοινοτήτων εργάζονται για τη διατήρηση αυτής της εύθραυστης αλλά πολύτιμης κληρονομιάς.

Η ομιλία αυτή είναι μια πρόσκληση γνωριμίας με μια κοινότητα μικρή σε αριθμό, αλλά βαθιά σε ιστορία, μνήμη και σημασία για τον Οικουμενικό Ελληνισμό.