Γέννηση«Να ακολουθεί κάποιος τον Χριστό σημαίνει να πάσχει για να σωθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα» (Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ).

Τώρα που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα,

Τώρα που νιώθουμε κουρασμένοι, καταπονημένοι, σοκαρισμένοι, προδομένοι,

Τώρα που μάθαμε πως τίποτα πια δεν είναι αυτονόητο ούτε δεδομένο στη ζωή μας,
ίσως είναι η καλύτερη στιγμή να αφήσουμε ορθάνοιχτη την ψυχή μας στην επίσκεψη του ουρανού.

Είναι η στιγμή να αναλογισθούμε: αλήθεια, η Εκκλησία πάντοτε δεν διωκόταν από το κοσμικό φρόνημα; Μια Εκκλησία που δεν διώκεται, δεν είναι πια Εκκλησία!

Είναι η στιγμή να αναλογισθούμε ότι, τώρα που μας στέρησαν το οξυγόνο της ψυχής μας, τη λατρεία του Θεού, βάλσαμο στην αβάσταχτη έλλειψη μπορούν να είναι τούτα τα λόγια : «Εάν αναζητήσεις με καθαρότητα τον Θεό, οποιαδήποτε στιγμή Τον θελήσεις, τότε θα Τον έχεις τον Θεό στο χέρι σου» (γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης).

Είναι η στιγμή να αναλογισθούμε: όταν ψάλλουμε «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε· ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε, λαοί, ὅτι δεδόξασται» το εννοούμε;

Όταν ακούμε «Ἐπακούσατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, Ὅτι μεθ'  ἡμῶν ὁ Θεός» το πιστεύουμε;

Όταν προσευχόμαστε «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα» το βιώνουμε ή μηχανικά το επαναλαμβάνουμε;

Η πατερική μας παράδοση επιμένει ότι η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η απόγνωση, διότι αυτή σημαίνει πως δεν στηρίζω πια καμία ελπίδα μου στον Θεό.

Όμως, τώρα, την πιο οριακή στιγμή της μεγάλης δοκιμασίας μας, ας επιτρέψουμε στον νεογέννητο Χριστό να σκηνώσει στη φάτνη της καρδιάς μας για να ανακαινίσει ολόκληρη τη ζωή μας.

Ο Χριστός μας διαβεβαίωσε: «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾽ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος (Ματθ. 28,20). Τι πιο ειρηνικό και ελπιδοφόρο;

Ο Χριστός γεννιέται και ο άνθρωπος αναγεννιέται.

Μην αποκάνουμε. Καμία απελπισία δεν ταιριάζει στους χριστιανούς.
Εκείνο που μας αρμόζει είναι το γενναίο φρόνημα των Μαρτύρων, η ομολογία της αλήθειας, το ορθόδοξο βίωμα στην καθημερινή μας πραγματικότητα.

Ας θυμηθούμε τα τελευταία λόγια του Αγίου Νεκταρίου, που ήταν ίσως ο πρωταθλητής του πόνου, των δοκιμασιών και των αδίκων επιθέσεων εναντίον του σε όλο τον 20 ο αιώνα:
«Θέλω να συγχωρήσω πέρα από κάθε λογική, πέρα από κάθε πίκρα. Χριστέ μου, άσε με να κοινωνήσω την παράλογη αγάπη Σου για τους ανθρώπους. Εγώ μόνος μου δεν μπορώ. Εσύ όμως μπορείς, να αρπάξεις την ψυχή μου και να την αναστήσεις.»

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα! Κι ας είναι Χριστούγεννα και Ανάσταση μαζί…


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ