Τεύχος 462  14 Φεβρουαρίου 2020

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα την ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, είτε μόνον εσείς, είτε και κάποια δικά σας πρόσωπα, κάνετε Εγγραφή στο Newsletter μέσα απ’ το δικτυακό μας τόπο.

 

  

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020 – ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ
Ο Ἀπόστολος
Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (στ΄ 12-20)

          [Ἀδελφοί, πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος.]

   

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (ιε΄ 11-32)

[Ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου. Οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου.]

           

   

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2020 – ΦΙΛΟΘΕΗΣ της Αθηναίας
Ο Ἀπόστολος
Καθολική Α΄ επιστολή Πέτρου (γ΄ 10-22)

[Ο θέλων ζωὴν ἀγαπᾶν καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθὰς, παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον, ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ καὶ ποιησάτω ἀγαθόν, ζητησάτω εἰρήνην καὶ διωξάτω αὐτήν. Ὅτι ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν, πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά.]

 

Το Ευαγγέλιο
Κατά Μάρκον (ιβ΄ 28-38)

[Ποία ἐστὶ πρώτη πάντων ἐντολή; … ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου]

          

  

 

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020 – ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ
Ο Ἀπόστολος
Προς Θεσσαλονικείς Α΄ Επιστολή Παύλου (δ΄ 13-17)

[οὐ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι ᾿Ιησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ.]
  

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (κα΄ 8-9, 25-27, 33-36)

[Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι. / Ἀγρυπνεῖτε οὖν ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα καταξιωθῆτε ἐκφυγεῖν πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.]

           

  

Ιερά Aγρυπνία στην εορτή της Αγίας Φιλοθέης

Aγία Φιλοθέη

Ἱερά Κατανυκτική Ἀγρυπνία στό Ἱ. Παρεκκλήσιο Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν «Σημάντρου» (Ἐλ. Βενιζέλου 59Α), γιά τήν ἑορτή τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Ὁσιομάρτυρος Φιλοθέης τῆς Ἀθηναίας, προστάτιδος τοῦ φιλανθρωπικοῦ ἔργου τῆς ἐνορίας μας

Τρίτη 18 (πρός Τετάρτη 19) Φεβρουαρίου 8:30 μ.μ.
ἕως 12:30 μετά τά μεσάνυκτα

Στή διάρκεια τῆς Ἱερᾶς Ἀγρυπνίας θά τεθοῦν πρός προσκύνηση ἡ ἱερά εἰκών τῆς Ἁγίας Φιλοθέης καθώς καί τίμια Λείψανα Ἁγίων, πού φυλάσσονται στό Παρεκκλήσιο.

 
Αγία ΦιλοθέηΗ Αγία Οσιομάρτυς Φιλοθέη η Αθηναία, μετά το θάνατο των γονέων της, ίδρυσε το 1550 τη γυναικεία μονή του Αγίου Ανδρέα στο χώρο που σήμερα βρίσκεται το μέγαρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η Μονή διέθετε νοσοκομείο, ξενώνα, εστιατόριο, υφαντουργικό εργαστήριο κ.ά. Για τις ανάγκες του Μοναστηριού διέθεσε ολόκληρη την πατρική της περιουσία, αλλά και πολλοί ευλαβείς χριστιανοί, αναγνωρίζοντας το έργο της, ενίσχυσαν οικονομικά το φιλανθρωπικό της έργο. Στο Μοναστήρι έβρισκαν κοινωνικό, ηθικό και οικονομικό καταφύγιο, φτωχά κορίτσια της Αθήνας και γυναίκες που καταδιώκονταν ή απειλούνταν από τους Τούρκους στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας. Το μεγάλο αυτό έργο της Οσίας Φιλοθέης προκάλεσε την αντίδραση των Τούρκων, οι οποίοι τη συνέλαβαν, την βασάνισαν απάνθρωπα και μετά από τα πολλά τραύματά της παρέδωσε την αγία ψυχή της στις 19 Φεβρουαρίου του 1589.

                     

                

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

«Υπάρχει παραμονή στο σπίτι που είναι περιπλάνηση σε χώρα μακρινή»

από το βιβλίο του Αρχιμ. Βασιλείου, Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Ιβήρων
«Η παραβολή του ασώτου υιού»

                                

ΑσωτουΈνας άνθρωπος έχει δύο γιούς. Ο νεώτερος γιός ζητάει χωρίς περιστροφές από τον πατέρα του το μερίδιό του από την κληρονομιά. Αλλά το κομμάτι αυτό, αποκομμένο από το σύνολο της αλήθειας της ζωής του πατέρα, δεν μπορεί να ζήσει, δεν μπορεί να καρποφορήσει. Το κομμάτι αυτό, όταν το παίρνουμε δυναστικά, αντάρτικα, όπως και όταν θέλουμε, δεν μάς οδηγεί στη ζωή, αλλά στην απόγνωση και την καταστροφή. Η αμαρτία, η αδυναμία, αν θέλετε, του νεώτερου γιου, είναι ότι όντας ανώριμος δεν έχει φθάσει στο να ξέρει, ότι η ουσία του πατέρα είναι η ίδια μέ την ουσία του υιού.
Και ο πατέρας του δίνει το κομμάτι, το επιβάλλον μέρος της περιουσίας, που ζητάει. Είναι άρχοντας αγάπης. Δεν ενδιαφέρεται για τον εαυτό του. Ενδιαφέρεται να σώση το παιδί του. Αυτό βρίσκεται στο σκοπό της ζωής του, είναι καταξίωση του, "είναι" του. Δεν τον ενδιαφέρει τι θα πη ο κόσμος, όπως ενδιαφέρει τόσο πολύ εμάς για το πώς θα χαρακτηρίσουν το παιδί μας για τις αστοχίες του, δεν τον ενδιαφέρει αν θα χάση το κύρος του, αν παρουσιαστεί ως πατέρας αποτυχημένος, με παιδί που αφήνει το σπίτι και φεύγει μακρυά. Η αγάπη του πατέρα πάει πιο μακριά απ' ό,τι μπορεί να πάει η κρίση του κόσμου ή η ανταρσία του γιού του.
Για τον λόγο αυτό δεν του κάνει διδασκαλία με λόγια. Τώρα πρέπει να τον αφήσει να περιπλανηθεί, να πάθει, να μάθει, να δει προσωπικά το ψεύδος και τις ανυπόστατες απάτες.
Αυτό ξέρει ο πατέρας, ότι είναι κάτι θανάσιμα επικίνδυνο, αλλά δεν βλέπει άλλη λύση. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τον συντροφεύει πάντοτε με την αγάπη του, που υπάρχει στο σπίτι, αλλά απλώνεται παντού. Δίνει αγωγή στο παιδί του υποφέροντας μυστικά ολόκληρος, βγαίνοντας στο σταυρό της αναμονής.
Το θέμα δεν είναι ο πατέρας να κρατήσει δια της βίας τον γιό κοντά του, αλλά να του δώση τη δυνατότητα, να δημιουργήση τις προϋποθέσεις, ώστε ο ίδιος μόνος του να έλθει προς αυτόν. Αυτή η κίνηση προς τον πατέρα ορίζει τον υιό.
Και ο άσωτος φεύγει. Πηγαίνει για να ζήσει σε μια χώρα ξένη, όπου τα πάντα ξοδεύονται χωρίς να ανανεώνονται. Αλλά μετά από λίγο μένει μόνος. Οι φίλοι του έμειναν κοντά του όσο κράτησαν τα πλούτη του. Αρχίζει να ζει την έκπτωση και την εξαθλίωση. Και όταν πηγαίνει να ζητήσει βοήθεια τον σπρώχνουν πιο χαμηλά. Τον στέλνουν να βόσκει χοίρους, να ποιμάνει τα πάθη. Τον κάνουν χοιροβοσκό. Του αρνούνται τη φύση του, την ανθρωπιά του, την αξιοπρέπεια του, την ευγένεια του. Τον θεωρούν ζώο.
Η επιστροφή και η μετάνοια
Όμως, η δοκιμασία του νεώτερου γιου στη μακρινή χώρα φανέρωσε και το τι έκρυβε μέσα του, τι αντοχή είχε, τι έμεινε ανέπαφο, σε ποιόν να καταφύγει, πού υπάρχει τροφή, ζωή και ανάσταση για όλους.
Και αρχίζει να μονολογεί: "Μπορεί να τα έχασα όλα! Μπορεί να χάθηκα κι εγώ. Κυριολεκτικά να, πέθανα. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν χάνεται, δεν πεθαίνει. Είναι ο πατέρας μου και η αγάπη του. Δεν σκέφτομαι τα παιδιά του -είμαι ανάξιος για κάτι τέτοιο- σκέφτομαι τους υπηρέτες του, πώς τους φέρεται, πώς τους χορταίνει. Θα σηκωθώ και θα γυρίσω πίσω και θα πω στον πατέρα μου: Αμάρτησα στον ουρανό και ενώπιόν σου. Σε σένα που έχεις τέτοια αγάπη που γεμίζει ουρανό και γη. Σε σένα που ακόμη εδώ, στη μακρινή χώρα της στέρησης και της κόλασης, με συνοδεύεις. Δεν είμαι άξιος να λέγωμαι γιός σου. Ξέπεσα, έχασα την υιοθεσία. Αυτή είναι η αμαρτία μου. Δεν είναι η περιουσία σου που σπατάλησα. Καθύβρισα τη μια σχέση του παιδιού προς τον πατέρα. Πάτερ ήμαρτον".
Ξέρετε, είναι σχετικά εύκολο να παραδεχθώ τα λάθη και τα ελαττώματά μου, αλλά είναι πολύ δύσκολο να αναγνωρίσω ξαφνικά πως έχω προδώσει, πως έχω χάσει την πνευματική μου, την αληθινή μου ομορφιά, πως βρίσκομαι τόσο μακριά από το αληθινό μου σπίτι.
Και ο άσωτος παίρνει το δρόμο της επιστροφής. Πριν ακόμη φθάσει στο σπίτι, ο πατέρας τον βλέπει από μακρυά και τρέχει. Χωρίς να του πει τίποτα, πέφτει ολόκληρος στην αγκαλιά του και τον καταφιλεί. Ήδη ο γιός κατάλαβε, πήρε την απάντηση. Ο πατέρας άκουσε την εξομολόγηση. Γιατί πάντοτε ήταν μαζί με το παιδί του. Αυτό το οποίο παρακαλώ να προσέξουμε είναι ότι η πρώτη λέξη της ομολογίας του δεν είναι "συγχώρα με", αλλά "πατέρα". Είναι το όνομα του πατέρα που ανεβαίνει από τα βάθη του "είναι" του και του δίνει το θάρρος να ελπίζει.
Η πατρική αγάπη
Εκείνη τη στιγμή ο άσωτος ομολογεί το λάθος του και σιωπά. Δεν μπορεί να συνεχίσει. Τα χάνει με τον χείμαρρο της αγάπης του πατέρα που τον διαλύει. Και το λόγο παίρνει ο πατέρας που μιλά ξεκάθαρα εν σιωπή. Δεν λέει στο παιδί του για τον εαυτό του. Ούτε αν πόνεσε, ούτε πόσο πόνεσε όταν έφυγε. Ούτε πόσο χαίρεται τώρα που γύρισε. Ούτε τον μαλώνει για να δικαιώσει τον εαυτό του. Αυτά δε λέγονται. Διότι η μυσταγωγία της σχέσης τους ιερουργείται σε χώρο βαθειάς σιωπής. Πυράκτωμα αγάπης που παραλύει τη γλώσσα.
Έτσι νίκησε η πατρική αγάπη το θάνατο. Και άναψε τούτη η χαρά, το πανηγύρι, που ενδύεται και πάλι ο γιός την στολή την πρώτη, και φορά το δακτυλίδι της υιοθεσίας, και θύεται ο μόσχος ο σιτευτός.
Οι δικές μας επιστροφές
Αυτή η επιστροφή δεν μοιάζει με τις δικές μας επιστροφές ή τουλάχιστον αυτές που έχουμε στο μυαλό μας. Οι δικές μας είναι τοποθετημένες λίγο-πολύ σε μια νομικίστικη σχέση, σε μια αντίληψη που καλλιεργεί μάλλον τις συμφωνίες μεταξύ κυρίων που δεν αθετούν το λόγο τους, κατά τον ακόλουθο τρόπο: Λοιπόν, πατέρα, να τα συζητήσουμε, να δούμε τα πράγματα ψύχραιμα. Να δούμε σε τι φταις εσύ και σε τι φταίω εγώ. Να βρούμε ένα τρόπο συμβίωσης. Όχι ότι δεν μπορώ να ζήσω μακρυά από σένα. Μπορώ, αλλά μιά και είσαι πατέρας μου είπα να γυρίσω. Τώρα όμως πρέπει να μην επαναληφθούν τα ίδια.
Αυτή η επιστροφή είναι η κόλαση της λογικής και της δικαιοσύνης. Βλέπετε υπάρχει παραμονή στο σπίτι που είναι περιπλάνηση σε χώρα μακρινή. Υπάρχει επιστροφή που είναι μεγαλύτερη απομάκρυνση από το σπίτι.
Δεν γνωρίζω πόση σχέση έχει ο καθένας μας με τον πατέρα και το νεώτερο γιό. Αυτό όμως που γνωρίζουμε όλοι είναι, ότι μπορούμε να γυρίσουμε στον Πατέρα μας, γιατί εκείνος είναι η ζωή, η επικύρωση της αξιοπρέπειάς μας, η επανεύρεση της ανθρωπιάς μας. Γι' αυτό, σύμφωνα με το λόγο του Εκκλησιαστή, μας λέγει: "Υιέ μου δος μου την καρδιά σου. Όλα τα άλλα θα στα δώσω εγώ".
   

      Βρείτε το άρθρο και εδώ

    

   

                       

Διαβάστε επίσης:

Μετανοούντες και αμετανόητοι, από το βιβλίο του Δ. Καραγιάννη «Ρωγμές και αγγίγματα», εκδ. Αρμός (επιτομή Πρωτ. Ιωάννη Καλογερόπουλου)

Ο τρόπος με τον οποίο θα ξαναζήσουμε την υιότητα, του π. Θεμστοκλή Μουρτζανού

Ομιλία στην Κυριακή του Ασώτου, του πατρός Ιουστίνου Πόποβιτς

Η Κυριακή του Ασώτου

Η παραβολή του ασώτου υιού

Η επιστροφή του Ασώτου: «Πατέρα, συγχώρεσέ με»!

Αμάρτησες; Έλα στην Εκκλησία!, «Λόγος περί μετανοίας» Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

«Δεν θέλω να ξαναζήσω το παραμύθι. Θέλω τη ζωή που μου στέρησαν», μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄ στην παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών (26 Ιουνίου 2010)

Περι μετανοίας και εξομολογήσεως

Περί μετανοίας, ομιλία του Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ, επισκόπου Καυκάσου και Ευξείνου Πόντου

Η Μετάνοια, Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

Περί μετανοίας (α΄), από το Γεροντικό

Περί μετανοίας (β΄), από το Γεροντικό

Αγία Φιλοθέη «Η κυρά των Αθηνών», του Αρχιμ. Ανανία Κουστένη

Αγία Φιλοθέη, βίος και πολιτεία της Αγίας, υπό του Φώτη Κόντογλου

 

Και άλλα πολλά ενδιαφέροντα και ψυχωφελή, στο ειδικό Αφιέρωμα στο Τριώδιο και στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή

 

    
Ακούσματα:

Παραβολή του Ασώτου - Πώς μας θέλει ο Θεός, απέναντι σ' Εκείνον και στους συνανθρώπους μας [ομιλία Αρχιμ. Συμεών Βενετσιάνου, 2014]

Παραβολή του Ασώτου - Τέσσερις ονομασίες για την Παραβολή [ομιλία Αρχιμ. Συμεών Βενετσιάνου, 2015]

Παραβολή του Ασώτου - Η ζωή κοντά στον Θεό - Πατέρα και η ζωή μακρυά του [ομιλία Αρχιμ. Συμεών Βενετσιάνου, 2016]

Φιλοθέης της Αθηναίας – Απολυτίκιο (19 Φεβρουαρίου) [ψάλλει ο Θανάσης Δασκαλοθανάσης]

Φιλοθέης της Αθηναίας – Δοξαστικόν Αίνων (19 Φεβρουαρίου) Ἦχος πλ. α'. [ψάλλουν οι μοναχές της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Καρέα Αττικής σε αγρυπνία στις 18-2-2013]

                     
Λειτουργικά αναγνώσματα:

Κυριακὴ ΙΖ´ Λουκᾶ (Ἀσώτου)

Ψυχοσάββατον (πρὸ τῆς Ἀπόκρεω)

     

                  

        

 

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου

Οἱ Ἅγιοι Πάμφιλος, Δανιήλ, Ἠλίας, Ἡσαΐας, Θεόδουλος, Ἱερεμίας, Ἰουλιανός, Οὐάλης, Παῦλος, Πορφύριος, Σαμουὴλ καὶ Σέλευκος οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ὅσιος Φλαβιανός
Ὁ Ὅσιος Μαρουθᾶς ὁ Ἐπίσκοπος καὶ οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες ἐν Περσίᾳ
Ὁ Ἅγιος Ἠλίας ὁ Ἱερομάρτυρας
 

 

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Μεγαλομάρτυρας ὁ Τήρων
Ἡ Ἁγία Μαριάμνη ἡ Ἰσαπόστολος ἀδελφὴ τοῦ Ἁγίου Φιλίππου τοῦ Ἀποστόλου
Ὁ Ἅγιος Αὐξίβιος Ἐπίσκοπος Σόλων Κύπρου
Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Νεομάρτυρας ὁ Βυζαντινὸς

                                

    

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου

Ὁ Ἅγιος Λέων πάπας Ρώμης
Ὁ Ὅσιος Ἀγαπητὸς ὁ Ὁμολογητής καὶ Θαυματουργὸς Ἐπίσκοπος Σινάου
                                           

    

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου

Ἡ Ἁγία Φιλοθέη ἡ Ὁσιομάρτυς ἡ Ἀθηναία
Οἱ Ἅγιοι Ἄρχιππος, Φιλήμων καὶ Ἀπφίας οἱ Ἀπόστολοι

                                      

 
Πέμπτη
20 Φεβρουαρίου

Ὁ Ἅγιος Λέων ὁ Θαυματουργός Ἐπίσκοπος Κατάνης
Ὁ Ἅγιος Κορνήλιος ὁ Ἱερομάρτυρας ἐκ Ρωσίας
Ὁ Ἅγιος Ἀγάθων Πάπας Ρώμης

                                    

         

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου

Ὁ Ὅσιος Τιμόθεος ὁ ἐν Συμβόλοις
Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος Πατριάρχης Ἀντιοχείας
Ὁ Ἅγιος Μαξιμιανὸς Ἀρχιεπίσκοπος Ραβέννης
Ὁ Ἅγιος Ζαχαρίας Πατριάρχης Ἱεροσολύμων
Ὁ Ἅγιος Γεώργιος Ἐπίσκοπος Ἀμάστριδος

                              

     

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου

Εὕρεσις Τιμίων Λειψάνων Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀνδρονίκου καὶ Ἰουνίας
Ὁ Ἅγιος Ἀρίστων ὁ Θαυματουργός Ἐπίσκοπος Ἀρσινόης Κύπρου
Οἱ Ἅγιοι Ἐννέα Μάρτυρες τῆς Κολὰ ἐν Γεωργίᾳ
Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ὁμολογητής ὁ ἐν Παυλοπετρίῳ

                            

    

Επιμέλεια- Διανομή: Καθεδρικός Ι.Ν. Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού
Design : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Εάν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε το Ενημερωτικό, παρακαλούμε πατήστε εδώ
Εάν λαμβάνετε το Ενημερωτικό περισσότερες από μία φορά, παρακαλούμε πατήστε εδώ