Τεύχος 294  09 Σεπτεμβρίου 2016

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα την ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, είτε μόνον εσείς, είτε και κάποια δικά σας πρόσωπα, κάνετε Εγγραφή στο Newsletter μέσα απ’ το δικτυακό μας τόπο.

 

  

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2016 – ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
Ο Ἀπόστολος
Προς Γαλάτας Επιστολή Παύλου (στ΄ 11 – 18)

[Μὴ γένοιτό μοι καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι' οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ.]

           

Το Ευαγγέλιο
Κατά Ιωάννην (γ΄ 13 – 17)

[Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.]
         
 

       

  

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2016 –ΥΨΩΣΙΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Ο Ἀπόστολος
Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (α΄ 18 – 24)

[Ὁ λόγος ὁ τοῦ σταυροῦ, τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι.]

           

Το Ευαγγέλιο
Κατά Ιωάννην (ιθ΄ 6 – 11, 13 – 20, 25 – 28, 30 – 35)

[Τῷ καιρῷ εκείνῳ, συμβούλιον ἐποίησαν οἱ ἀρχιερείς εἰς το σταυρώσαι τον Ιησούν.]

                          

    

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2016 – ΕΥΦΗΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ
Ο Ἀπόστολος
Προς Κορινθίους Β΄ Επιστολή Παύλου (στ΄ 1 – 10)

[ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας· μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι.]

           

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (ζ΄ 36 – 50)

[Παραβολή τῶν δύο ὁφειλετῶν.]
         
           

   

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2016 – ΣΟΦΙΑΣ, ΕΛΠΙΔΟΣ, ΠΙΣΤΕΩΣ & ΑΓΑΠΗΣ
Ο Ἀπόστολος
Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (α΄ 26 – β΄ 5)

[Τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα τοὺς σοφοὺς καταισχύνῃ, καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά,... ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ο καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω.]

           

Το Ευαγγέλιο
Κατά Ιωάννην (η΄ 21 – 30)

[ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπ' ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν, ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέ με ὁ πατήρ μου, ταῦτα λαλῶ.]
         
           

                

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

«Μπροστά στη σταυρωμένη αγάπη»

του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

                  

Ο Σταυρός, το σημαντικότατο και χαρακτηριστικότατο όλων των Χριστιανικών συμβόλων, έχει δύο στενά αλληλένδετες σημασίες. Αφενός είναι ο σταυρός του Χριστού, αυτό το αποφασιστικό όργανο με το οποίο ολοκληρώθηκε η επίγεια ζωή και διακονία του Χριστού. Είναι η ιστορία ενός φοβερού και τρομακτικού μίσους ενάντια σ’ Αυτόν που ολόκληρη η διδασκαλία Του επικεντρώθηκε στην εντολή της αγάπης, και που ολόκληρο το κήρυγμά Του ήταν μια κλήση σε αυτοθυσία στο όνομα της αγάπης. Ο Πιλάτος, ο Ρωμαίος κυβερνήτης στον οποίο μεταφέρθηκε ο Χριστός, αφού Τον συνέλαβαν, Τον εκτύπησαν και Τον έφτυσαν, λέει, «εν αυτώ ουδεμίαν αιτίαν ευρίσκω» (Ιωάν. 19, 4). Αυτό όμως προκάλεσε ένα ισχυρότερο ξέσπασμα: «Σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν!» φωνάζει το πλήθος. Έτσι ο σταυρός του Χριστού θέτει ένα αιώνιο πρόβλημα που σκοπεύει στο βάθος της συνείδησης: γιατί η καλωσύνη ξεσήκωσε όχι μόνο αντίθεση, αλλά και μίσος; Γιατί η καλωσύνη σταυρώνεται πάντοτε σ’ αυτόν τον κόσμο; Συνήθως αποφεύγουμε να δώσουμε απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα επιρρίπτοντας την ευθύνη σε κάποιον άλλο: αν ήμασταν εκεί, αν ήμουν εκεί εκείνη την τρομερή νύχτα, δε θα είχα συμπεριφερθεί όπως οι άλλοι. Αλλοίμονο όμως, κάπου βαθιά στη συνείδησή μας γνωρίζουμε πως αυτό δεν είναι αλήθεια. Ξέρουμε πως οι άνθρωποι που βασάνισαν, σταύρωσαν και μίσησαν τον Χριστό δεν ήταν κάποιου είδους τέρατα, κατεχόμενα από κάποιο ιδιαίτερο και μοναδικό κακό. Όχι, ήταν «όπως όλοι μας». Ο Πιλάτος προσπάθησε ακόμη και να υπερασπιστεί τον Ιησού, να μεταπείσει το πλήθος, προσφέρθηκε ακόμη και να απελευθερώσει το Χριστό ως κίνηση καλής θέλησης χάριν της εορτής, όταν κι αυτό απέτυχε, στάθηκε μπροστά στο πλήθος και ένιψε τα χέρια του, δείχνοντας τη διαφωνία του σ’ αυτό το φόνο.
Με λίγες πινελιές το ευαγγέλιο σχεδιάζει την εικόνα αυτού του παθητικού Πιλάτου, του τρόμου του, της γραφειοκρατικής του συνείδησης, της δειλής του άρνησης να ακολουθήσει τη συνείδησή του. Δε συμβαίνει όμως ακριβώς το ίδιο στη δική μας ζωή και στη ζωή γύρω μας; Δεν είναι αυτή η πιο κοινότυπη, η πιο τυπική ιστορία; Δεν είναι παρών συνεχώς μέσα μας κάποιος Πιλάτος; Δεν είναι αλήθεια πως όταν έρθει η στιγμή να πούμε ένα αποφασιστικό, αμετάκλητο όχι στο ψεύδος, στην αδικία, στο κακό και στο μίσος, ενδίδουμε στον πειρασμό να «νίψουμε τας χείρας μας»; Πίσω από τον Πιλάτο ήταν οι Ρωμαίοι στρατιώτες, οι οποίοι όμως υπερασπιζόμενοι τον εαυτό τους θα μπορούσαν να πουν: εκτελέσαμε απλώς διαταγές, μάς είπαν να «ουδετεροποιήσουμε» κάποιον ταραχοποιό που προκαλούσε αναστάτωση και αταξία, για ποιο πράγμα μιλάτε λοιπόν; Πίσω από τον Πιλάτο, πίσω από τους στρατιώτες ήταν το πλήθος, οι ίδιοι άνθρωποι που έξι μέρες πριν φώναζαν «Ωσαννά», καθώς υποδέχονταν θριαμβευτικά το Χριστό κατά την είσοδό του στην Ιερουσαλήμ, μόνο τώρα η κραυγή τους ήταν «Σταύρωσον αυτόν!» Έχουν όμως και γι’ αυτό μια εξήγηση. Δεν είναι οι ηγέτες τους, οι διδάσκαλοί τους και οι κυβερνήτες τους αυτοί που τους έλεγαν πως ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας εγκληματίας που κατέλυσε τους νόμους και τις συνήθειες, και γι’ αυτό βάσει του νόμου, «πάντοτε βάσει του νόμου, πάντοτε σύμφωνα με το υπάρχον καταστατικό», πρέπει να πεθάνει...; Έτσι κάθε συμπαίκτης σ’ αυτό το τρομακτικό γεγονός είχε δίκαιο «από την πλευρά του», όλοι δικαιώθηκαν. Όλοι μαζί όμως δολοφόνησαν έναν άνθρωπο στον οποίον «ουδέν ευρέθη αίτιον». Η πρώτη σημασία του σταυρού συνεπώς είναι η κρίση του κακού, ή μάλλον της ψευδοκαλωσύνης αυτού του κόσμου, μέσα στον οποίο πανηγυρίζει αιώνια το κακό, και ο οποίος προωθεί τον τρομακτικό θρίαμβο του κακού πάνω στη γη.
Αυτό μας μεταφέρει στη δεύτερη σημασία του σταυρού. Μετά το σταυρό του Χριστού ακολουθεί ο δικός μας σταυρός, για τον οποίο ο Χριστός είπε, «ει τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι,... αράτω τον σταυρόν αυτού καθ’ ημέραν και ακολουθείτω μοι» (Λουκ. 9, 23). Αυτό σημαίνει πως η επιλογή που είχε να κάνει ο καθένας εκείνη τη νύχτα –ο Πιλάτος, οι στρατιώτες, οι αρχηγοί, το πλήθος κι ο καθένας μέσα στο πλήθος – είναι μια επιλογή που τίθεται συνεχώς και σε καθημερινή βάση μπροστά μας. Εξωτερικά, η επιλογή έχει να κάνει με κάτι φαινομενικά ασήμαντο για μας, ή δευτερεύον. Για τη συνείδηση όμως τίποτε δεν είναι πρώτο ή δεύτερο, αλλά το καθετί μετράται αν είναι αληθινό ή ψεύτικο, καλό ή κακό. Το να σηκώνεις λοιπόν το σταυρό σου καθημερινά δεν είναι απλώς το να αντέχεις τα φορτία και τις μέριμνες της ζωής, αλλά πάνω απ’ όλα το να ζεις αρμονικά με τη συνείδησή σου, το να ζεις μέσα στο φως της κρίσεως της συνειδήσεως.
Ακόμη και σήμερα, με όλο τον κόσμο να κοιτάζει, ένας άνθρωπος στον οποίο «ουδέν ευρέθη αίτιον» μπορεί να συλλαμβάνεται, να βασανίζεται, να κτυπιέται, να φυλακίζεται ή να εξορίζεται. Όλα αυτά δε «επί τη βάσει του νόμου», χάριν της υπακοής και πειθαρχίας, όλα στο όνομα της τάξης, για το καλό όλων. Πόσοι Πιλάτοι δε νίπτουν τα χέρια τους, πόσοι στρατιώτες σε σπεύδουν να εκτελέσουν τις διαταγές της στρατιωτικής ιεραρχίας, πόσοι άνθρωποι υπάκουα, δουλόπρεπα δεν τους χειροκροτούν, ή τουλάχιστον δεν κοιτάζουν σιωπηλά το κακό που θριαμβεύει;
Καθώς μεταφέρουμε το σταυρό, καθώς τον προσκυνούμε, καθώς τον ασπαζόμαστε, ας σκεφτούμε τη σημασία του. Τι μάς λέει, σε τι μάς καλεί; Ας θυμηθούμε το σταυρό ως επιλογή από τη οποία κρέμονται τα πάντα στον κόσμο, και που χωρίς αυτόν όλα στον κόσμο γίνονται θρίαμβος του κακού και του σκότους. Ο Χριστός είπε, «εις κρίμα εγώ εις τον κόσμον τούτον ήλθον» (Ιωαν. 9, 39). Σ’ αυτή την κρίση, μπροστά στο δικαστήριο της σταυρωμένης αγάπης, της αλήθειας και της καλωσύνης δικάζεται ο καθένας μας.
  
[Από το βιβλίο «Εορτολόγιο- Ετήσιος Εκκλησιαστικός Κύκλος» του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν]

Διαβάστε το άρθρο και εδώ

    

Διαβάστε επίσης:

    

Η παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής
Συνοδοιπορία με τον Εσταυρωμένο, του Αρχιμ. Συμεών Βενετσιάνου
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τον Τίμιο Σταυρό
Ο Σταυρός του Χριστού και... ο σταυρός του χριστιανού!, του Αρχιμ. π. Συμεών Βενετσιάνου
Κυριακή προ της Υψώσεως (Ἰω. 3, 13-17), του Μητροπ. Νικοπόλεως Μελετίου(+) (2005)
Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν Δέσποτα, του Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητού
Ομιλία στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, του Μητροπ. Νικοπόλεως Μελετίου(+)
Η σημασία του Τιμίου Σταυρού στη ζωή της Εκκλησίας μας
Μή γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μή ἐν τῷ Σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
Η αγάπη και η συγχώρηση των εχθρών (Από έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης)

                                      
Ακούσματα:
Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού [ομιλία π. Αθανασίου Μυτιληναίου +]
Ο κόσμος σταυρώνει τον Χριστό [ομιλία π. Αθανασίου Μυτιληναίου +]
Παγκόσμιος Ύψωσις Τιμίου Σταυρού -Απολυτίκιο (14 Σεπτεμβρίου) [Ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός]
Σοφίας, Ελπίδος, Πίστεως & Αγάπης -Απολυτίκιο (17 Σεπτεμβρίου) [Ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός]
                                   
Λειτουργικά αναγνώσματα:
Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως
Ὕψωσις Τιμίου Σταυροῦ
Κανών Παρακλητικός εις τον Τίμιον Σταυρόν
            

 

  

        

       

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου

 

Ἡ Ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ
Ὁ Ἅγιος Εὐφρόσυνος ὁ μάγειρος
Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Ὁσιομάρτυς ἡ ἐν Βάστᾳ
Οἱ Ἅγιοι Δημήτριος, Εὐανθία ἡ σύζυγός του καὶ Δημητριανὸς ὁ γιός τους

                                    

 
Δευτέρα
12 Σεπτεμβρίου

 

Ὁ Ἅγιος Αὐτόνομος ὁ Ἱερομάρτυρας
Ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος Σμύρνης ὁ Ἐθνοϊερομάρτυρας
Ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος ὁ Ἐθνοϊερομάρτυρας, Μητροπολίτης Μοσχονησίων
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ἐθνοϊερομάρτυρας
Ὁ Ἅγιος Εὐθύμιος ὁ Ἐθνοϊερομάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Προκόπιος Λαζαρίδης ὁ Ἐθνοϊερομάρτυρας, Μητροπολίτης Ἰκονίου (1911–1923)

                                    

         

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου

          

Προεόρτια Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ
Ὁ Ἅγιος Κορνήλιος ὁ Ἱερομάρτυρας
Ἐγκαίνια Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Ἀναστάσεως
Ὁ Ἅγιος Ἀριστείδης ὁ Μάρτυρας

                              

     

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου

        

Ὕψωσις τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ
Μνήμη Ἁγίων Πατέρων ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
Ὁ Ἅγιος Μακάριος ὁ Ὁσιομάρτυρας ὁ Νέος

                           

    

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου

           

Ὁ Ἅγιος Νικήτας ὁ Γότθος
Εὕρεσις Τιμίων Λειψάνων Ἁγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ὁ μίμος
Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος ὁ Πρεσβύτερος καὶ θαυματουργὸς
Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων Ἀρχιεπίσκοπος Λαρίσης
                    

     

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου

     

Ἡ Ἁγία Εὐφημία ἡ Μεγαλομάρτυς
Ἡ Ἁγία Λουντμίλα

                             

       

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου

          

Οἱ Ἁγίες Σοφία, Πίστη, Ἐλπίδα καὶ Ἀγάπη
Ἡ Ἁγία Ἀγαθόκλεια
Ὁ Ὅσιος Ἀναστάσιος ὁ Θαυματουργός ὁ ἐν Κύπρῳ

                                            

               

Επιμέλεια- Διανομή: Καθεδρικός Ι.Ν. Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού
Design : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Εάν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε το Ενημερωτικό, παρακαλούμε πατήστε εδώ
Εάν λαμβάνετε το Ενημερωτικό περισσότερες από μία φορά, παρακαλούμε πατήστε εδώ