Politismos

AfieromaHristougenna

01a
bottom
01a

bottom

01a

bottom

BioiAgionBioiAgion2

Faneromeni

παιδιΉταν κάποτε τέσσερα κεριά, που έλιωναν αργά αργά...
Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος, που μπορούσε να ακουστεί η συζήτηση τους.
Το πρώτο έλεγε:
- Εγώ είμαι η ειρήνη. Μα, οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν. Πιστεύω ότι δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω...
Κι έτσι αφέθηκε σιγά σιγά να σβήσει ολοκληρωτικά!
Το δεύτερο κερί είπε:
-Εγώ είμαι η πίστη. Δυστυχώς δεν χρειάζομαι πουθενά. Οι άνθρωποι δεν θέλουν πια να ξέρουν για μένα, κι έτσι δεν έχει νόημα να παραμείνω αναμμένο...
Μόλις ολοκλήρωσε τα λόγια του, ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε πάνω του και το έσβησε!
Πολύ λυπημένο το τρίτο κερί, με τη σειρά του είπε:
-Εγώ είμαι η αγάπη. Δεν έχω τη δύναμη να συνεχίσω να παραμείνω αναμμένο. Οι άνθρωποι δεν μου δίνουν σημασία και δεν αντιλαμβάνονται πόσο σημαντικό είμαι. Αυτοί μισούν ακόμα και εκείνους που τους αγαπούν περισσότερο...
Και χωρίς να περιμένει άλλο, το κερί αφέθηκε να σβήσει!
Ξαφνικά, ένα μικρό παιδί μπήκε στο δωμάτιο και είδε τα τρία κεριά σβηστά. Φοβισμένο από το μισοσκόταδο είπε:
-Μα, τι κάνετε εκεί; Πρέπει να παραμείνετε αναμμένα, εγώ φοβάμαι το σκοτάδι!
Και ξέσπασε σε δάκρυα.
Τότε το τέταρτο κερί του είπε με συμπόνοια:
-Μη φοβάσαι, καλό μου παιδί, μην κλαις! Όσο θα είμαι εγώ αναμμένο, θα μπορούμε πάντα να ξανανάψουμε και τα άλλα τρία κεριά. Γιατί εγώ είμαι η ελπίδα!
Με μάτια λαμπερά και γεμάτα δάκρυα χαράς, το παιδί πήρε το κεράκι της ελπίδας και ξανάναψε όλα τα άλλα.
Ας μη σβήσει ποτέ η ελπίδα μέσα από τις καρδιές μας...

  • Newsletter Εγγραφή

    Πόσα μάτια έχει ο άνθρωπος;

footer

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ