Gnorizo

AfieromaHristougenna

01a
bottom
01a

bottom

01a

bottom

BioiAgionBioiAgion2

Faneromeni

Θεια ΛειτουργιαΙερέας: «Ἄξιον καί δίκαιον σέ ὑμνεῖν, σέ εὐλογεῖν…».

Στην ευχὴ αυτὴ ευχαριστούμε τον Θεὸ για όλα. Τον ευχαριστούμε για την ίδια την θεία Λειτουργία που δέχεται απὸ τα χέρια μας. Γιατὶ αξιώνει εμάς τους ανθρώπους να επιτελούμε το έργο αυτὸ και δέχεται την αγία προσφορὰ απὸ τα ακάθαρτα χέρια μας.
Χορός: «Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ· πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης σου. Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις».
«Άγιος, Άγιος, Άγιος είσαι Κύριε των Δυνάμεων· γεμάτος ο ουρανὸς και η γη απὸ τη δόξα σου. Σώσε μας, ύψιστε Θεέ· ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου. Σώσε μας, ύψιστε Θεέ».
Ψάλλοντας τον ύμνο μιμούμαστε τους αγγέλους, που δοξολογούν τον Θεό, αλλὰ και το λαὸ της πόλεως των Ιεροσολύμων, που Τον υποδέχθηκε με κλαδιὰ και δάφνες πριν το εκούσιο πάθος Του. Έτσι και εμείς υποδεχόμαστε τον Βασιλέα Χριστό, ο Οποίος έρχεται να σφαγιαστεί και να δοθεί στους πιστούς.
Στο Μυστικὸ Δείπνο ο Χριστὸς, αφού πρόσφερε στους μαθητές Του το άγιο σώμα Του και το τίμιο αίμα Του, τους έδωσε την εντολή: «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμὴν ἀνάμνησιν».
Ο Ιερέας: «Λάβετε, φάγετε· τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
«Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου, τὸ τῆς καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
«Λάβετε, φάγετε· αυτὸ είναι το σώμα μου, που κόπτεται και προσφέρεται για σάς, για την άφεση των αμαρτιών».
«Πιείτε απ᾿ αυτὸ όλοι· αυτὸ είναι το αίμα μου, το αίμα της Καινής Διαθήκης, που χύνεται για σὰς και για όλους, για την άφεση των αμαρτιών».
Η θεία Ευχαριστία λοιπὸν είναι η μυστηριακὴ επέκταση του Μυστικού Δείπνου. Δεν είναι τυπικὴ επανάληψη του, αλλὰ το ίδιο το Μυστικὸ Δείπνο. Διότι είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος προσφέρει και προσφέρεται. Μετέχοντας Θεια Λειτουργιαστο δείπνο της θείας Ευχαριστίας, μετέχουμε στο δείπνο της θείας αγάπης και καλούμαστε να μείνουμε μέσα σ᾿ αυτή.
Ιερέας: «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν σοὶ προσφέρομεν κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα».
«Τα δικά σου απ᾿ τα δικά σου προσφέρουμε σ᾿ εσένα σε κάθε καιρὸ και για όλες τις ευεργεσίες».
Σού προσφέρουμε την ίδια εκείνη προφορὰ, την οποία ο Μονογενής Σου Υιὸς προσέφερε σε Σένα τον Θεὸ και Πατέρα. Και γι᾿ αυτὸ ο σκοπὸς για τον οποίο ο Κύριος συνέστησε το Μυστήριο είναι ακριβώς αυτὴ η ιερουργία της αναμνήσεώς Του. Στο σημείο αυτὸ ο Ιερέας επικαλείται το Πανάγιο Πνεύμα να αγιάσει τα τίμια δώρα τα οποία θα δοθούν στους πιστούς.
Ιερέας: «Ἐξαιρέτως τῆς παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας».
«Ξεχωριστὰ για την Παναγία, άχραντη, υπερευλογημένη, ένδοξη κυρία μας Θεοτόκο και αειπαρθένο Μαρία».
Χορός: «Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν».
Η θεία Ευχαριστία προσφέρεται και υπὲρ όλων των αγίων, κυρίως δε της Παναγίας. Την προσφέρουμε πρώτον για να τους τιμήσουμε και δεύτερον για να ευχαριστήσουμε το Θεὸ, που μάς τους χάρισε να μεσιτεύουν για μάς. Και προσφέρεται εξαιρετικὰ για την Παναγία γιατὶ είναι το κορυφαίο δημιούργημα της αγάπης του Θεού και εκείνη που κυοφόρησε στα σπλάχνα της το πανάγιο σώμα του Κυρίου.
Ακολουθούν αιτήσεις του Ιερέα και έπειτα η Κυριακὴ προσευχὴ, δηλαδὴ το «Πάτερ ἡμών». Με το σύμβολο της πίστεως ομολογήσαμε ότι ο Θεὸς, στον οποίο πιστεύουμε, είναι Θεὸς Παντοκράτωρ και Δημιουργός. Με την Κυριακὴ προσευχὴ απευθυνόμαστε στον ίδιο τον Θεὸ Πατέρα. Γιατὶ, όπως ο Υιὸς ζήτησε τη βοήθεια του Πατέρα πρὶν την παράδοσή Του στους σταυρωτές Του, έτσι και εμείς ζητάμε τη βοήθεια του Θεού για κάθε στιγμὴ της ζωής μας και προπάντων την ώρα που θα λάβουμε μέσα μας τον ίδιο το Θεό.
Ιερέας: «Πρόσχωμεν! Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις».
«Ας προσέξουμε! Τα Άγια είναι για τους Αγίους».
Το σώμα και το αίμα του Χριστού είναι τα Άγια, τα οποία πρέπει να δοθούν προς κοινωνία στους πιστούς. Ο Χριστὸς είναι ο ένας και μόνος Άγιος. Ο ένας και μόνος Κύριος. Εμείς μπορούμε να ονομαζόμαστε άγιοι μόνο επειδὴ είμαστε οι αποδέκτες της αγιότητός του.
Χορός: «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν».
«Ένας είναι άγιος και Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, για τη δόξα του Θεού Πατέρα. Αμήν».
Η απάντηση αυτὴ των πιστών είναι η ομολογία ότι χάρις τον μονογενή Υιό, ο οποίος σαρκώθηκε και σταυρώθηκε, αγιασθήκαμε και λυτρωθήκαμε απ᾿ το θάνατο.
Ακολουθεί το Κοινωνικὸ απ᾿ τον ψάλτη ενώ οι Ιερείς αφού κοινωνήσουν (εξ ου και η ονομασία κοινωνικό) ένας εξ αυτών τεμαχίζει τον άγιο άρτο και τον τοποθετεί μέσα στο άγιο Ποτήριο. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σημειώνει χαρακτηριστικά: «Αυτὸ που ο Χριστὸς δεν έπαθε επάνω στο Σταυρὸ, δηλαδὴ δεν συνέτριψαν τα πανάγια σκέλη του όπως στους λῃστές, το παθαίνει στην προσφορὰ για σένα και ανέχεται να τεμαχίζεται για να χορτάσει τους πάντες». Κατὰ την ένωση του αγίου Σώματος και Αίματος του Χριστού ο Ιερέας παίρνει ζεστὸ νερὸ (ζέον) και το ρίχνει στο άγιο Ποτήριο. Όπως είχε γίνει και στη σταυρικὴ θυσία του Χριστού, όπου στην πλευρὰ του έτρεξε αίμα και νερό.

Θεία Κοινωνία – Απόλυσις
Ιερέας: «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε».
Θεια Κοινωνια«Ελάτε με φόβο Θεού, με πίστη και με αγάπη».
Οι πιστοί με φόβο, αλλὰ προπάντων με πίστη και με αγάπη πρέπει, σύμφωνα με την προτροπὴ του Ιερέα, να προσερχόμαστε για να λάβουμε μέσα μας τον ίδιο τον Χριστό. Η στιγμὴ που ο άνθρωπος δέχεται μέσα του τον Κύριο είναι η στιγμὴ της θείας αγάπης, που προσφέρεται και της ανθρώπινης αγάπης, που προσέρχεται και δέχεται την προσφορά.
Ιερέας: «Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου».
«Σώσε, Θεέ, το λαό σου και ευλόγησε τα παιδιά σου».
Χορός: «Εἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον, εὕρομεν πίστιν ἀληθῆ, ἀδιαίρετον Τριάδα προσκυνοῦντες· αὕτη γὰρ ἡμᾶς ἔσωσεν».
«Είδαμε το φως το αληθινό, ελάβαμε Άγιο Πνεύμα, αποκτήσαμε αληθινὴ πίστη, προσκυνώντας την Αγία Τριάδα· διότι αυτὴ μάς έσωσε».
Με τη θεία Κοινωνία ο πιστὸς δέχτηκε μέσα του το φώς το αληθινό. Η ψυχή του ενώθηκε με το Χριστό, τον ήλιο της δικαιοσύνης. Ο Χριστὸς που κοινώνησε ο πιστός, έγινε γι᾿ αυτὸν φως και ειρήνη, χαρὰ και ζωή, τροφὴ και ένδυμα.
Ύστερα απὸ μερικὲς ευχὲς και ευλογίες του Ιερέα και αφού ο Χορὸς ψάλλει:
«Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος».
 «Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου απὸ τώρα και πάντοτε», που είναι η τελικὴ δοξολογία του ονόματος του Θεού, γίνεται η απόλυση. Ο Ιερέας εύχεται να μάς ελεήσει ο Θεὸς και να σωθούμε διότι τίποτα δικό μας δεν έχουμε να παρουσιάσουμε άξιο σωτηρίας, αλλὰ αποβλέπουμε μόνο στη φιλανθρωπία Εκείνου, που μπορεί να μάς σώσει. Γι᾿ αυτὸ ο Ιερέας –στην Απόλυση, πριν πει το «Δι’  εὐχῶν...»- μνημονεύει πολλοὺς αγίους που θα μάς βοηθήσουν σ᾿ αυτὸ και προπάντων την Παναγία Μητέρα Θεού.
Μετή την Απόλυση ο Ιερέας διανέμει τους πιστούς το Αντίδωρο. Είναι το μικρὸ κομμάτι του ευλογημένου άρτου, που μοιράζεται απὸ τον ιερέα στο τέλος της Θ. Λειτουργίας στους πιστούς. Το κομμάτι προέρχεται απὸ το πρόσφορο, που χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγὴ του Αμνού και των άλλων μερίδων, που τοποθετήθηκαν στο Άγιο Δισκάριο. Τα μικρὰ κομματάκια του αντιδώρου ευλογούνται απὸ τον ιερέα μετὰ τον καθαγιασμὸ των Δώρων.
Ονομάζεται αντίδωρο γιατὶ προσφέρεται αντὶ του Δώρου, δηλαδὴ της Θ. Ευχαριστίας. Όσοι κοινωνήσουν παίρνουν το Δώρο, τον Χριστὸ, ενώ όσοι δεν κοινώνησαν παίρνουν αντὶ του Δώρου το αντίδωρο. Το αντίδωρο δεν είναι ισότιμο της Θ. Κοινωνίας. Το αντίδωρο το δίνει ο Ιερέας που λειτούργησε. Παίρνουμε το αντίδωρο απὸ τον Ιερέα, του ασπαζόμαστε το χέρι και παίρνουμε ευλογία. Το χέρι του ιερέα που δίνει το αντίδωρο είναι αυτὸ που πριν λίγο κράτησε τον ίδιο τον Χριστό.

  • Newsletter Εγγραφή

    Πόσα μάτια έχει ο άνθρωπος;

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ