Εκτύπωση

φοιτητεςΗ Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών είναι μία ευκαιρία να θυμηθούμε και να μιλήσουμε για το φαινόμενο της χρήσης ουσιών. Συνήθως η συζήτηση αυτή τη μέρα επικεντρώνεται στις διαστάσεις που έχει λάβει το πρόβλημα, στις αιτίες που το γεννούν, στους τρόπους αντιμετώπισης, στο ρόλο της οικογένειας και της κοινωνίας τόσο στη πρόληψη όσο και στην θεραπεία του προβλήματος. Λιγότερα όμως λέγονται για το ρόλο της πρόληψης και τον τρόπο που μπορεί ο καθένας από εμάς να συμβάλλει στην πρόληψη. Η πρόληψη είναι βέβαια υπόθεση καθολική, μας αφορά και μας εμπλέκει όλους (οικογένεια, σχολείο, κοινωνία, Εκκλησία). Ωστόσο, ο ρόλος της οικογένειας στην πρόληψη είναι καθοριστικότερος όλων καθώς σχετίζεται τόσο με προστατευτικούς παράγοντες (σταθερά όρια, ασφάλεια, στήριξη, ενθάρρυνση, αγάπη…) όσο και με επιβαρυντικούς παράγοντες (αδιαφορία, συγκρούσεις, έλλειψη επικοινωνίας, χαοτικό οικογενειακό περιβάλλον..) που συνδέονται με τη χρήση ουσιών. Πολλοί μελετητές της οικογένειας έχουν υποστηρίξει την άποψη ότι υπάρχει άρρηκτη σχέση ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή και στο χαρακτήρα που διαμορφώνει κάθε παιδί μεγαλώνοντας (Satir, 1989). Ο τρόπος που οι γονείς επιλέγουν να διαπαιδαγωγήσουν και να εκπαιδεύσουν το παιδί τους επηρεάζει την προσωπικότητα που θα διαμορφώσει. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι η προσωπικότητα του παιδιού διαμορφώνεται κατά κύριο λόγο τα πρώτα έξι χρόνια ζωής του παιδιού και ότι το παιδί μένει υπό την άμεση και αποκλειστική φροντίδα της οικογένειας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Όλοι οι γονείς επιθυμούμε το καλύτερο για τα παιδιά μας: να τα κρατήσουμε μακριά από κινδύνους, να τα προφυλάξουμε από προβλήματα, δυσάρεστες καταστάσεις και συναισθήματα… γνωρίζουμε όμως όλοι πολύ καλά πως κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Δεν μεγαλώνουμε φυτά σε θερμοκήπια αλλά άτομα με ξεχωριστές προσωπικότητες που καλούνται μεγαλώνοντας να γίνουν αυτόνομα και ανεξάρτητα. Η θωράκιση λοιπόν των παιδιών μας έρχεται μέσα από τις δεξιότητες που οφείλουμε ως γονείς να τους καλλιεργήσουμε… ας μάθουμε στο παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, να επικοινωνεί και να μοιράζεται, να αναζητάει βοήθεια όταν τη χρειάζεται και να λέει «όχι», να πιστεύει στον εαυτό του και στις ικανότητες του, να αγωνίζεται για την επίτευξη των στόχων του, να αντιστέκεται στις πιέσεις και επιρροές των φίλων του, να έχει κριτική σκέψη, να χαίρεται μ’ αυτά που έχει και να αγαπά τον εαυτό του… γιατί όταν μιλάμε για πρόληψη κατά των ναρκωτικών αυτό ακριβώς σημαίνει: αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο.

Βασικός στόχος της πρόληψης, σύμφωνα με τη Χουρδάκη (2000), πρέπει να είναι η σταδιακή διαμόρφωση συγκροτημένης, θετικής, υπεύθυνης προσωπικότητας του νέου ανθρώπου, που θα έχει τη δύναμη, ο ίδιος να πει όχι στη χρήση ουσιών.

Ο Δεκάλογος της Χουρδάκη για τα Ναρκωτικά αναφέρει χαρακτηριστικά:   

Ας μην ξεχνάμε λοιπόν πως όταν μιλάμε για ασφάλεια και προστασία από τα ναρκωτικά δεν αναφερόμαστε μονάχα σε βασικές οδηγίες, κατευθύνσεις και πληροφορίες που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας. Κάτι τέτοιο είναι σίγουρα απαραίτητο και χρήσιμο δεν είναι όμως ο μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης του φαινομένου. Συχνά ξεχνάμε ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος διαχείρισης τέτοιων φαινομένων, βρίσκεται στην έννοια της πρόληψης και στις αξίες που χρειάζεται να καλλιεργήσουμε στα παιδιά. Συχνά ξεχνάμε ότι η πρόληψη βασίζεται σε έννοιες απλές και σε αξίες όπως η αγάπη, η αποδοχή, η ενθάρρυνση, η επιβράβευση, η αυτοεκτίμηση, η επικοινωνία και η αλήθεια.