Pasxa

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

Πέμπτη 26 Απριλίου
Βασιλέως ιερομάρτυρος επισκόπου Αμασείας, Γλαφύρας
01a
accordion menu joomla
bottom
01a
free accordion menu module

bottom

01a
free accordion joomla menu

bottom

BioiAgionBioiAgion2

Faneromeni


Τὸ Πάσχα πανηγυρίζουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν γεγονὸς ποὺ ἔγινε καὶ ἀκόμη γίνεται σὲ μᾶς. Γιατὶ ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς ἔλαβε τὸ δῶρο αὐτῆς τῆς νέας ζωῆς καὶ τὴ δύναμη νὰ τὴν ἀποδεχτεῖ καὶ νὰ ζήσει διὰ μέσου της. Εἶναι ἕνα δῶρο ποὺ ριζικὰ ἀλλάζει τὴ διάθεσή μας ἀπέναντι σὲ κάθε κατάσταση αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ἀκόμη καὶ ἀπέναντι στὸ θάνατο. Μᾶς δίνει τὴ δύναμη νὰ ἐπιβεβαιώνουμε θριαμβευτικὰ τό: νικήθηκε ὁ θάνατος. Ὅλη ἡ πίστη μας εἶναι ὅτι μὲ τὸ δικό Του θάνατο ὁ Χριστὸς ἄλλαξε τὴ φύση ἀκριβῶς τοῦ θανάτου. Τὸν ἔκανε πέρασμα - διάβαση, «Πάσχα» στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μεταμορφώνοντας τὴ δραματικότερη τραγωδία σὲ αἰώνιο θρίαμβο, σὲ νίκη. Μὲ τὸ «θανάτῳ θάνατον πατήσας» μᾶς ἔκανε μέτοχους τῆς Ἀνάστασής Του.


π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν

 

 

 

 

 



              
Β΄ Θεία Λειτουργία στην ενορία μας
Λαμπροφόρος ιερά Αγρυπνία
Απολογισμός Αιμοδοσίας στην Ενορία μας

Λογοτέχνης, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκὸς απὸ το Καρπενήσι (1877-1940).


Η προσευχὴ του ταπεινού

Κύριε, σαν ήρθεν η βραδιά, σου λέω την προσευχή μου.
Άλλη ψυχὴ δεν έβλαψα στον κόσμο απ᾿ τη δική μου.
Εκείνοι που με πλήγωσαν ήταν αγαπημένοι.
Την πίκρα μου τη βάσταξα. Μου δίνεις και την ξένη.

Μ᾿ απαρνηθήκαν οι χαρές. Δεν τις γυρεύω πίσω.
Προσμένω τα χειρότερα. Είν᾿ αμαρτία να ελπίσω.
Σαν ευτυχία την αγαπώ της νύχτας τη φοβέρα.
Στην πόρτα μου άλλος δεν χτυπά κανεὶς απ᾿ τον αγέρα.

Δεν έχω δόξα. Είν᾿ ήσυχα τα έργα που έχω πράξει.
Άκουσά τη γλυκιὰ βροχή. Τη δύση έχω κοιτάξει.
Έδωκα στα παιδιὰ χαρές, σε σκύλους λίγο χάδι.
Ζευγάδες καλησπέρισα που γύριζαν το βράδυ.

Τώρα δεν έχω τίποτα να διώξω ή να κρατήσω.
Δεν περιμένω ανταμοιβή. Πολύ ῾ναι τέτοια ελπίδα.
Ευδόκησε ν᾿ αφανιστώ χωρὶς να ξαναζήσω...
Σ᾿ ευχαριστώ για τα βουνὰ και για τους κάμπους που είδα.

(απὸ Τα θεία δώρα)

 

Το ευλογημένο καράβι

«Πού πας καραβάκι,
με τέτοιον καιρό,
σε μάχεται η θάλασσα,
δεν τη φοβάσαι;
Ανέμοι σφυρίζουν
και πέφτει νερό,
πού πας καραβάκι,
με τέτοιον καιρό;»

«Για χώρα πηγαίνω
πολὺ μακρινή,
θα φέξουνε φάροι
πολλοὶ να περάσω,
βοριάδες, νοτιάδες
θα βρώ, μα θα φτάσω
με πρίμο αγεράκι,
μ᾿ ακέριο πανί».

«Κι οι κάβοι αν σού στήσουν
τη νύχτα καρτέρι,
επάνω σου αν σπάσει
το κύμα, θεριό,
και πάρει τους ναύτες
και τον τιμονιέρη;
Πού πας καραβάκι,
με τέτοιον καιρό;»

«Ψηλὰ στο εκκλησάκι
του βράχου, που ασπρίζει,
για μένα έχουν κάμει
κρυφὴ λειτουργία
ορθὸς ο Χριστὸς
το τιμόνι μου αγγίζει,
στην πλώρη μου στέκει
η Παρθένα Μαρία».

 

Το κυπαρίσσι

Είμαι το δέντρο που ακολουθεί τη γραμμὴ της προσευχής όταν ανεβαίνει
απὸ ήσυχη ψυχή.
Είμαι η λόγχη που κοκκίνισε στο αίμα της δύσης και φρουρεί το Αόρατο
απ᾿ την άρνηση και την ειρωνεία.
Είμαι στις γιορτὲς του τοπίου το μαύρο ράσο που δεν τελείωσεν ακόμα
τη δοκιμασία του.
Είμαι το καμπαναριὸ στο ναὸ του πόνου και για τις ψυχὲς που έχουν σκοπὸ
σημαίνει τους όρθρους και τους εσπερινοὺς η σιωπή μου.

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 84 επισκέπτες και κανένα μέλος

  • Newsletter Εγγραφή

    Πόσα μάτια έχει ο άνθρωπος;

footer

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ