SxoliGoneon
01a
bottom
01a

bottom

01a

bottom

BioiAgionBioiAgion2

Faneromeni

gamos2

Αγαπητοί μας μελλόνυμφοι,
Σήμερα ήρθατε στα γραφεία του Ναού μας να καταθέσετε τα δικαιολογητικά για να βγάλουμε την άδεια του γάμου σας. Το αποφασίσατε τελικά. Συγχαρητήρια και η ώρα η καλή!

Θα ήθελα να μου επιτρέψετε, με αυτή την επιστολή, να σας καλέσω να σκεφτείτε ένα πολύ σημαντικό ερώτημα: Τι σημαίνει οικογένεια; Τι σημαίνει και για σας άραγε οικογένεια; Μπορεί να αναφερόμαστε γενικά σε οικογένεια, αλλά κάθε αναφορά δεν είναι η ίδια. Υπάρχουν, θα ‘λεγε κάποιος, πολλά μοντέλα οικογένειας.
Μία ερευνητική ομάδα είχε πάει σε ένα χωριό των Ιωαννίνων και εκεί συνάντησε έναν παππού, τον γιό του, 45 περίπου χρόνων, και τον εγγονό, ο οποίος ήταν φοιτητής. Έμεναν όλοι στο ίδιο σπίτι!


Ρωτήθηκε λοιπόν ο παππούς:
-Για ποιο λόγο παντρεύτηκες;
Κι αυτός, αγριοκοιτάζοντας κάπως, τους λέει.
- Έτσι είναι ἡ ζωή. Άκου ερώτηση!
Γιατί γι’ αυτόν το να παντρευτεί ήταν αυτονόητο.
Στη συνέχεια ρώτησαν τον πατέρα για ποιο λόγο παντρεύτηκε.
-Εγώ παντρεύτηκα την γυναίκα μου για να κάνουμε παιδιά, να κάνουμε οικογένεια.
Γι΄ αυτόν σκοπός του γάμου ήταν τα παιδιά.
Ρώτησαν τέλος και τον νεαρό φοιτητή
- Εσύ για ποιο λόγο θα παντρευτείς;
Αυτός χαμογέλασε και είπε:
- Κοιτάξτε, αν θα παντρευτώ, (δεν θέτει τον γάμο ως αυτονόητο) θα παντρευτώ για να είμαι με την κοπέλα μου, δεν ξέρω μέχρι πότε, θα την αγαπώ και βέβαια θα με αγαπάει… θα ζήσουμε με ευτυχία… πόσο δεν ξέρω! Θα κάνουμε ένα το πολύ δύο παιδιά… κ.λ.π.
Ενώ και οι τρεις μίλησαν για το γάμο, έχουμε τρεις διαφορετικές αντιλήψεις για το τι σημαίνει γάμος και για το λόγο που παντρεύονται οι άνθρωποι. Μάλιστα, στη συνέχεια, βλέπουμε δυστυχώς πολύ συχνά, έντονα διαταραγμένες συζυγικές σχέσεις, όπου ο ένας σύντροφος δεν ελπίζει στον άλλον, όπου ο ένας σύντροφος, χωρίζει από τον άλλον, ή με χαρτιά ή και μένοντας κάποιες φορές στο ίδιο σπίτι.

Αυτά όμως δεν ισχύουν για εσάς. Εσείς σε λίγο διάστημα θα έρθετε στο Ναό μας, ντυμένοι γαμπρός και νύφη, για να κάνουμε την «επίσημη τελετή» του Γάμου σας, που η Εκκλησία μας ονομάζει Μυστήριο! Και έτσι θα αρχίσετε και επίσημα την δική σας οικογένεια.
Θα ήθελα να σταθώ λίγο στις λέξεις επίσημη τελετή, για να τονίσω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία να ξέρουμε πως δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει μία επισημότητα στην τελετή του Γάμου.
Η επισημότητα βέβαια δεν έχει να κάνει τόσο με τα λουλούδια, τους πολυελαίους, τις χορωδίες και όλα αυτά, αλλά με το ότι οι δύο άνθρωποι, παρουσία τρίτων, ομολογούν, συνομολογούν ότι θα ζήσουν τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους μαζί. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία και διαφοροποιεί τους ανθρώπους που συζούν από τους ανθρώπους που είναι παντρεμένοι. Δεν είναι παντρεμένοι δύο άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν δώσει μία τέτοια ομολογία, έστω και αν ζουν μαζί όλη τους την ζωή.
Αφού τελειώσει η τελετή του γάμου, το μικρό ή το μεγάλο γλέντι του γάμου, αλλά και η πρώτη νύχτα του γάμου, αρχίζουν συχνά οι «μάχες» για τούς ρόλους, τούς νέους ρόλους μέσα στη νέα οικογένεια και τα όρια αυτής της οικογένειας.
Πριν ήταν δυο άνθρωποι, τώρα δεν είναι δυο, αλλά ένα νέο ζευγάρι. Όπως λέγεται στην ψυχολογία , το ζευγάρι δεν είναι μόνο ένας και ένας άνθρωπος, αλλά είναι και κάτι άλλο! Είναι ζευγάρι που πρέπει να καθορίσει τους ρόλους του, και προσπαθεί …
Το πρώτο λοιπόν είναι ότι έχουμε μία καινούρια οικογένεια, η οποία σέβεται και εκτιμά τούς άλλους, αλλά έχει τη δική της δομή, τη δική της ουσία, και μόνη της παίρνει αποφάσεις, είτε εύκολα , είτε και δύσκολα! Είναι πολύ σημαντικό το νέο ζευγάρι να βάλει ένα τέτοιο όριο γύρω του, σε σχέση με τις άλλες οικογένειες. Πολλές φορές βλέπουμε τους γονείς των νεονύμφων να παρεμβαίνουν, είτε είναι παρόντες είτε όχι, και να δυσκολεύουν τη σχέση των νεονύμφων, συνήθως χωρίς να το θέλουν και χωρίς να υπάρχει βέβαια πρόθεση. Άρα είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί ένας τρόπος να μπορέσει το καινούριο ζευγάρι να διαχωρίσει τη δική του οικογένεια από τις άλλες, χωρίς να έρθει σε σύγκρουση!
Εφ΄ όσον γίνει αυτό, ακολουθεί μία προσπάθεια να καθοριστούν οι ρόλοι πού θα έχει ο καθένας, άνδρας και η γυναίκα. Δεν είναι εύκολο πράγμα να πούμε το τι θα κάνει ο ένας και τι ο άλλος, γιατί οι προσωπικότητες είναι διαφορετικές, αφού δεν υπάρχουν δύο όμοιοι άνθρωποι, και ο καθένας είναι μοναδικός αλλά και ξεχωριστός από τον άλλον. Συνέπεια αυτού είναι να υπάρχουν και συγκρούσεις, πολλές φορές ατελείωτες.
Οι λύσεις που προτείνονται πάντα είναι μέσα από την προσπάθεια το ζευγάρι να μοιραστεί τις ευθύνες με έναν τρόπο συμπληρωματικό. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι π.χ. ο άνδρας να τα καταφέρνει πολύ καλά στη δουλειά του, αλλά να μην τα καταφέρνει καθόλου καλά να συνεννοηθεί με τη δασκάλα του παιδιού κ.ά. Εάν το έχουμε αυτό υπ΄ όψιν, δηλ. ότι στο ζευγάρι συμπληρώνει ο ένας τον άλλον στις ικανότητες αλλά και στις ανάγκες, τότε μπορούν να βρεθούν λύσεις για το πώς θα μοιραστούν οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις μέσα και έξω από το σπίτι.
Συνήθως όμως δεν το κάνουμε αυτό, δεν ψάχνουμε να βρούμε πώς ο ένας συμπληρώνει τον άλλον, αλλά κοιτάμε το πώς ο ένας θα επιβληθεί στον άλλον, και έτσι προσπαθούμε να βρούμε ποιος είναι ο πιο ικανός, ο πιο δυνατός, ή ο πιο έξυπνος, και αφού τραβά ο ένας το σχοινί από εδώ και ο άλλος από εκεί, φυσικά δεν συμπληρώνονται αλλά σπάζουν το σχοινί, αλληλοεξοντώνονται!
Το δεύτερο που έχει να κάνει η νέα οικογένεια είναι να ασκηθεί στη επικοινωνία.
Πώς γίνεται αυτή η επικοινωνία; Βλέπουμε δύο τρόπους. Το πρώτο είναι η αναγνώριση και η τιμή που προσφέρουμε στον άλλον, τον σύντροφό μας, παρουσία τρίτων. Χρειάζεται μία συνεχής επιβεβαίωση του πόσο εκτιμά ο ένας τα καλά του άλλου και αυτό τονώνει πάρα πολύ την αυτοεκτίμηση του συντρόφου μας. Είναι πολύ βασικό να μπορέσουμε να δώσουμε στον άλλον, το σύντροφό μας, την αναγνώριση για τα καλά που έχει.
Το άλλο στοιχείο της επικοινωνίας είναι ο διάλογος ιδιαιτέρα για τα δύσκολα θέματα και τα δύσκολα συναισθήματα.
Σε ένα βιβλίο, το Γεροντικό, συνάντησα ένα παράδειγμα που αναφέρεται στο εξής περιστατικό.
Ήταν ένας γέροντας που είχε έναν υποτακτικό, και πήγαιναν μαζί στην έρημο. Εκεί που πηγαίνανε, λέει ο γεροντότερος στον υποτακτικό:
-Επειδή είμαι γέρος θ΄ αργήσω , πήγαινε εσύ μπροστά, και θα σε φτάσω.
Εκεί λοιπόν που πήγαινε ὁ νέος συναντά στον δρόμο έναν ιερέα των ειδώλων (ήταν 3ος ή 4ος αιώνας μ.Χ.. Συνάντησε λοιπόν όχι απλώς έναν ειδωλολάτρη, αλλά τον ιερέα των ειδώλων, ο οποίος κουβαλούσε και ένα κιβώτιο.
Μόλις τον βλέπει ο υποτακτικός αρχίζει να τον βρίζει:
-Σατανά... ειδωλολάτρη…
Και παίρνει πέτρες και τον πετροβολούσε.
Αφήνει κάτω το κιβώτιο ο ειδωλολάτρης και αρπάζει τον νεαρό και τον κάνει τόπι στο ξύλο.
Σε λίγο βαδίζοντας ο ειδωλολάτρης φτάνει τον γέροντα. Μόλις βλέπει ο γέροντας τον ειδωλολάτρη να κουβαλάει το κιβώτιο του λέει:
- Πολύ κοπιάζεις άνθρωπε μου.
Ο ειδωλολάτρης απορημένος του απαντά:
- Για κάτσε, τι μου λες; Εγώ είμαι ιερέας των ειδώλων και συ Ιερέας των χριστιανών και μου λες τέτοια κουβέντα; Τι άνθρωπος είσαι εσύ;
Και, για να μην σας τα πολυλογώ, κουβέντιασαν αρκετά και στο τέλος παράτησε τα είδωλα και έγινε χριστιανός, μας λέει το γεροντικό!
Έχουμε εδώ τη συνάντηση δύο κόσμων. Είναι αντίπαλοι. Και αντί να τον πετροβολήσει, όπως έκανε ο νέος υποτακτικός, αντί να του δείξει τη διαφορά του, την αντιπαλότητά του, τον συμπάθησε που κοπιάζει, του έδειξε ότι αναγνωρίζει πως κάτι κάνει, και βέβαια αυτό το έκανε πού; Στον εχθρό του!
Εμείς είμαστε παντρεμένοι και όταν μιλάμε στον σύντροφό μας συνήθως του υποδεικνύουμε τι δεν κάνει σωστό και κυρίως τι πρέπει να αλλάξει. Και όταν λέμε στον άλλο «άλλαξε αυτό, άλλαξε εκείνο» θα αντιδράσει όπως ο ειδωλολάτρης στον υποτακτικό. Θα προσπαθήσει να αλλάξει εμάς, ακόμα και με τη βία!
Όταν όμως του «σώσουμε» τον εγωισμό του, του αναγνωρίσουμε ότι προσπαθεί να κάνει κάτι, από εκεί και μετά μπορεί να ακολουθήσει μία συζήτηση πάνω στο τι δεν πάει καλά, τι δεν καταφέρνουμε. Αν κανείς δει τα πράγματα λίγο διαφορετικά αναπτύσσεται μια πιο βαθιά και ειλικρινής σχέση και κατανοούμε αλλιώτικα ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό μας, και βιώνουμε μία άλλη άποψη για τη ζωή.
Ενώ λοιπόν προσπαθούμε, έχουμε κάποια εμπόδια για να τα καταφέρουμε και αυτά προκύπτουν επειδή:
1) Δυσκολευόμαστε να βάλουμε τα όρια στους γονείς μας. Δυσκολευόμαστε γιατί φοβόμαστε ότι αν δεν δείξουμε σεβασμό στους γονείς μας, αν δεν δεχτούμε την στήριξή τους, θα είναι σαν να τούς διώχνουμε, σαν να τούς λέμε ότι δεν τούς θέλουμε. Όμως άλλο είναι να σέβεσαι τον γονιό σου και άλλο να αποφασίζει εκείνος για σένα. Στην αρχή του γάμου όλα τα ζευγάρια έχουν δυσκολίες, είτε είναι οικονομικές, είτε δεν μπορούν να τα καταφέρουν τέλεια στη σχέση τους. Ποια νοικοκυρά π.χ. 20 ή 25 χρονών ξέρει να μαγειρεύει όπως η μάνα της; Θα τα μάθει στη πορεία. Δεν χρειάζεται να είναι η μητέρα-πεθερά να μαγειρεύει για την κόρη, γιατί έτσι η κόρη δεν θα μάθει ποτέ!
2) Το άλλο εμπόδιο προκύπτει από τη δυσκολία πού έχουμε να επικοινωνήσουμε. Το κυριότερο είναι το πόσο δυσκολευόμαστε να εκτιμήσουμε τα καλά του άλλου. Εδώ παλεύουμε μεταξύ του πόσο ψηλά είμαστε εμείς και του πόσο χαμηλά είναι ο σύντροφός μας! Δεν λέμε μία καλή κουβέντα για τον άλλον αλλά βρίσκουμε μόνο τα λάθη του.
Θυμούμαι ένα ρεμπέτικο τραγούδι που περιγράφει πολύ χαρακτηριστικά αυτή την περίπτωση. Λέει ὁ μάγκας άντρας για την γυναίκα του «Ήσουνα τι ήσουνα , μια παξιμαδοκλέφτρα, τώρα που σε πήρα εγώ γυρεύεις σούρτα φέρτα.» Εδώ έχουμε έναν άντρα ο οποίος υποτιμάει πάρα πολύ την γυναίκα του και θεωρεί τον εαυτό του μάγκα! Και βεβαίως ξεχνάει αυτός που τα λέει ότι ο ίδιος παντρεύτηκε αυτή τη γυναίκα. Αν ήταν μάγκας, γιατί να πάρει την παξιμαδοκλέφτρα και να μην πάρει αυτή που είχε τα παξιμάδια; Διότι δεν τολμούσε, δεν μπορούσε, αλλά και δεν άντεχε να κάνει μία ισότιμη σχέση!
Πρέπει να αντέχουμε τον διάλογο ακόμα και στις δύσκολες στιγμές. Είναι όμως δύσκολο να το κάνουμε αυτό γιατί πολλές φορές βλέπουμε μόνο την μία πλευρά του φεγγαριού, και έτσι βλέποντας ένα καλό λέμε ότι όλος ο σύντροφος είναι καλός, ή βλέπουμε κάτι που δεν μας αρέσει και λέμε, ότι όλος δεν μας αρέσει. Ενώ ο/η σύντροφός μας έχει και τις δύο πλευρές, αν προσέχουμε μόνο τη μία πλευρά, αυτό μετατρέπεται μέσα μας σε καταστροφή και σε απελπισία, όταν δούμε κάτι άσχημο στον άλλον .
Πώς είναι δυνατόν ο σύντροφός μας να μην έχει κάτι άσχημο, δεν υπάρχει άνθρωπος που να τα έχει όλα καλά. Και βέβαια όταν εντοπίσουμε στον άλλον το σημείο το αδύνατο και συνεχώς το τονίζουμε αυτό, εκείνος δεν θα θελήσει να το αλλάξει, θα προσπαθήσει να το κρύψει και αυτόματα να βρει και σε εμάς τα δικά μας αδύνατα σημεία. Άρα η λύση είναι να σκεφτούμε ότι το φεγγάρι γυρίζει, ότι έχει και άλλες πλευρές ο/η σύντροφός μας, να σταθούμε στις καλές πλευρές για να μπορέσουμε να δούμε τι θα κάνουμε με τις άλλες.

Συμπέρασμα
Ο γάμος είναι μια ευχάριστη εμπειρία, δημιουργήθηκε για να περνά όμορφα και ειρηνικά η ζωή μας, και να αποδίδουμε καρπούς, είτε είναι τα παιδιά μας, είτε είναι η δημιουργικότητα στη ζωή μας. Οι οικογένειες στις οποίες τα όρια και οι ρόλοι είναι ξεκάθαροι, η εκτίμηση του ενός προς τον άλλον είναι φανερή και ο διάλογος χρησιμοποιείται για να διαλευκάνει τις παρεξηγήσεις, είναι οι οικογένειες που περνάνε όμορφα και αντιμετωπίζουν τα λιγότερα προβλήματα.
Αντίθετα όταν τα όρια είναι ασαφή και δυσδιάκριτα, η αλληλοεκτίμηση υστερεί και ο διάλογος χρησιμοποιείται για να πείσουμε τον άλλον να αλλάξει, τότε η ζωή είναι δύσκολη.
Καλούμαστε να δούμε πού βρισκόμαστε και να πάρουμε τις αποφάσεις μας. Αποφάσεις ζωής, γιατί ο γάμος είναι υπόθεση ζωής...

  • Newsletter Εγγραφή

    Πόσα μάτια έχει ο άνθρωπος;

footer

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ