Koimisi Theotokou 1Για την εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου δεν έχουμε πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Η Ευαγγελική περικοπή που διαβάζεται έχει σχέση με την επίσκεψη του Χριστου στο σπίτι της Μάρθας και της Μαρίας (Λουκάς 10.38-42) και το μακαρισμό της Θεοτόκου από μια απλή γυναίκα. (Λουκάς 11.27-28). Για τα γεγονότα της Κοιμήσεως πληροφόριες παίρνουμε από τα Απόκρυφα Ευαγγέλια. Με λίγα λόγια η διήγηση αναφέρει τα εξής: Η Παναγία αμέσως μετά την Ανάληψη επισκέπτεται καθημερινά τον Τάφο του Χριστού και προσεύχεται. Μία Παρασκευή ο Αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέπτεται την Παναγία και της ανακοινώνει ότι θα αφήσει αυτό τον κόσμο  για τον ουρανό. Η Παναγία επιστρέφει στο σπίτι της προσεύχεται και παρακαλεί το Θεό να της στείλει τους Αποστόλους για να είναι μαζί της στο θάνατό της. Η προσευχή εισακούεται και όλοι οι Απόστολοι έρχονται πάνω σε νεφέλες από τα πέρατα του κόσμου. Την Κυριακή έρχεται ο Κύριος για να παραλάβει την ψυχή της. Εκείνη ευλογεί τους Αποστόλους και όλο τον κόσμο και παραδίδει την ψυχή της στα χέρια του Υιού της. Οι Απόστολοι μεταφέρουν το σώμα της για ταφή. Το θάβουν το σώμα το οποίο όμως μετά τρεις μέρες μεταστάθηκε στους ουρανούς.

Ερμηνεία της εικόνας

- Η Παναγία βρίσκεται στη μέση της εικόνας ξαπλωμένη με τα χέρια της σταυρωμένα και κοντά στο κρεβάτι μανουάλια αναμμένα.
- Στα πόδια της Παναγίας είναι ο Απόστολος Πέτρος θυμιατίζοντας και στο κεφάλι ο Απόστολος Παύλος και ο Ιωάννης που την ασπάζεται.
- Γύρω γύρω βρίσκονται οι άλλοι Απόστολοι και οι ιεράρχες, Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, Ιερόθεος και Τιμόθεος, κρατώντας Ευαγγέλια, και γυναίκες που κλαίνε.
- Πάνω από την Παναγία είναι ο Χριστός κρατώντας στην αγκαλιά του τη ψυχή της Παναγίας ντυμένη στα λευκά και γύρω του πολύ φως και πολλοί άγγελοι.

Απολυτίκιο της εορτής

Ἦχος α'
Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε. Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς  πρεσβείαις ταῖς  σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Στη Γέννηση του Χριστού Θεοτόκε διαφύλαξες την Παρθενία, στην Κοίμηση σου δεν εγκατέλειψες τον κόσμο, μετατέθηκες προς τη ζωή, Εσύ που είσαι η μητέρα ζωή, και με τις θερμές ικεσίες σου λυτρώνεις από τον θάνατο τις ψυχές μας.

Προσεγγίσεις στην εορτή

koimisi3Η Παναγία είναι η μόνη ελπίδα. Δεν υπάρχει άλλη για τους πολλούς απελπισμένους. Μονάκριβη μάνα. Είχε απελπιστεί από τις ικανότητες της. Δεν στεκόταν στα δεκανίκια των λόγων των άλλων. Στηριζόταν στον σταυρό του Υιού της. Ο πόνος την ομόρφαινε πιο πολύ. Στον κίνδυνο βρήκε τη λύτρωση. Επέλεξε τη σιωπή. Κυνηγήθηκε. Αγάπησε τα δύσκολα. Άντεξε στον πόνο. Άντεξε και στην ευτυχία των μαθητών του Υιού της, δίχως λάθη στις εξετάσεις. Ήξερε ν’ αναμένει.
Έπαθε λοιπόν κι έμαθε. Κέρδισε κι έχει να δώσει. Ό,τι έχει είναι δικό μας. Ο πλούτος ακένωτος, ζωοδόχος πηγή, ζωηφόρος αγάπη, επιτάφιος της απόγνωσης. Να μη την καταδέχονται και νάναι τόσο καταδεκτική. Η έκφραση της μια μεγάλη σιωπή, εύλαλη. Σκουπιδοντενεκέδες περιττών λόγων καθημερινά στις εξώθυρες, γεμάτοι οι λάκκοι. Το πέμπτο ευαγγέλιο της Παναγίας είναι όλο λευκές σελίδες, είναι γραμμένο από θωπευτική σιωπή, από μελάνι παραμυθίας. Είναι μια ανοιχτή αγκαλιά, μια σεμνή παρουσία, ένα μαντήλι, ένα ρόδο, ένα κουκί θυμίαμα στο λιβανιστήρι της γιαγιάς, μια αχτίδα ήλιου στην κλειστή κάμαρη, η μόνη γυναικεία μορφή στο κελλί του ασκητή, η διακόνισσα του Άθω, η αρχόντισσα του Πρωτάτου, η θαυματουργός Γερόντισσα.
Η Παναγία δεν είναι διόλου δυσνόητη, δεν είναι σύμβολο, δεν είναι ούτε γριά ούτε παιδούλα, ξέρει πόσο αισιόδοξη να είναι, ν' απομακρύνεται ξέρει από το προσκήνιο, εκεί που δεν θέλουν να την επικαλούνται. Δεν θέλει να δυσκολεύει κανένα, ούτε με την αγάπη της. Όσοι επέλεξαν τη χαζομάρα τους αφήνει να φάνε τα μούτρα τους.
Επιτέλους ας νοιώσουμε πως η μοναξιά μας πρέπει να μάθει να στρώνει μόνη τραπέζι. Δεν γίνεται συνέχεια να ξεγλυστράμε και να θέλουμε κι έτοιμο φαγητό και στρωμένο τραπέζι κι άμισθο και χαμογελαστό υποτακτικό. Καλούμεθα νάμαστε ευγνώμονες μ’ αυτό που μας δόθηκε, η ανδρεία να μας στολίσει, η ωραιότητα της παιδικής αγνότητας να καλύψει τη γύμνια μας, σε μια εποχή που η κακομοιριά δέρνει τους καλλιτέχνες, τους επιστήμονες και μερικούς ακόμη ιερείς.
Ευχαριστώ, Παναγία μου, για τον ενθουσιασμό που μου δίνεις απόψε, που είμαι απελπισμένος και η ελπίδα μου είσαι Εσύ. Ας αφήσουμε λίγο και τους άλλους, ας δούμε και το σκαρί μας, δεν είναι εγωιστικό, είναι απαραίτητο.
Ελπίδα στο μέλλον, απελπισία καλή στο παρελθόν, χαρά στο νυν, μακαριότητα στο αεί. Πάντα η θυσία, θυσιάζεται ο Υιός στον Σταυρό. θυσιάζεται η μητέρα του στην αγκαλιά του άφατου πόνου. Ο πόνος με πόνο νικιέται. Η αγάπη κερδίζεται με πόλεμο. Πότε θα μας διδάξει κι εμάς η αγία Παράδοση;
Μονάκριβη ελπίδα του κόσμου Υπεραγία Θεοτόκε.
Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Δείτε το αφιέρωμά μας για την εορτή του Δεκαπενταυγούστου.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ