Τεύχος 310  30 Δεκεμβρίου 2016

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα την ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, είτε μόνον εσείς, είτε και κάποια δικά σας πρόσωπα, κάνετε Εγγραφή στο Newsletter μέσα απ’ το δικτυακό μας τόπο.

 

  

Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2017 – ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ – ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

Ο Ἀπόστολος
Προς Κολοσσαείς Επιστολή Παύλου (β΄ 8-12)

          [Βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης]

   

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (β΄ 20-21, 40-52)

[Ο Ἰησοῦς διδάσκων 12ετής ἐν τῷ Ναῷ  - «…καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς…»]

           

    

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017 – ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
Ο Ἀπόστολος
Προς Τίτον επιστολή Παύλου (β΄ 11-14, γ΄ 4-7)

[Επεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι]
  

Το Ευαγγέλιο
Κατά Ματθαίον (γ΄ 13-17)

[οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.]

           

    

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017 – ΣΥΝΑΞΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Ο Ἀπόστολος
Πράξεις Αποστόλων (ιθ΄ 1-8)

[Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισε βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ᾿ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσι, τοῦτ᾿ ἔστιν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν]
  

Το Ευαγγέλιο
Κατά Ιωάννην (α΄ 29-34)

[Βλέπει ὁ Ἰωάννης τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου]    

      

                

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

«Ομιλία στον Άγιο Βασίλειο»

του Μητροπ. Π. Νικοπόλεως Μελετίου (+)

                                

Μόνο τά θηρία δέν ἀλλάζουν
Τιμώντας τόν ἅγιο Βασίλειο τά ἱερά ἄσματα τῆς Ἐκκλησίας μας, λένε: «Πάντων τῶν ἁγίων ἀνεμάξω τάς ἀρετάς». Ὅλων τῶν ἁγίων τίς ἀρετές, τίς μάζεψες. Τίς συγκέντρωσες στόν ἑαυτό σου.
Τί νόημα ἔχει αὐτό; Μιά ἀρετή νά ἀποκτήσει ὁ ἄνθρωπος σωστά, πηγαίνει στόν Παράδεισο ἐν δόξῃ. Παίρνει ἀπό τόν Θεό χαρίσματα μεγάλα. Καί γίνεται θεάρεστος καί ἀγαπητός στούς ἀνθρώπους. Γιά φανταστεῖτε τί μεγάλος πλοῦτος εἶναι νά συγκεντρώνει κανείς στό πρόσωπό του, ὄχι μιά ἀρετή, ἀλλά πολλές ἀρετές.
Ἀρετή, δέν σημαίνει κάποια ἰδιότητα...
Σημαίνει κατ’ ἀρχήν καί κατά κύριον λόγο, ἕνα ποταμό χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γιατί μόνο ἡ χάρη καί ἡ δύναμη καί ὁ φωτισμός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κάνουν τόν ἄνθρωπο νά θέλει καί νά μπορεῖ νά πολεμήσει ἐναντίον τῶν τάσεων, τῶν ὀρέξεων, τῶν ἐπιθυμιῶν καί τῶν στραβοπατημάτων τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Καί νά πάρει τήν ἀπόφαση δυναμικά καί ἡρωικά νά πολεμήσει ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ του, γιά νά καθαριστεῖ ἀπό τά πάθη καί νά ἀποκτήσει τίς μεγάλες ἀρετές.
Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός θέλοντας νά μᾶς δείξει τί εἶναι οἱ ἀρετές, ἀλλά καί πῶς ἀποκτῶνται, μέ τό συνηθισμένο τρόπο πού δίδασκε, αὐτό τό χαριτωμένο τρόπο, τόν γεμᾶτο ἀπό ἁπλότητα καί σαφήνεια, εἶπε τήν παραβολή τοῦ σπορέως.
Ἕνας γεωργός πῆγε στό χωράφι του νά σπείρει. Ἐκεῖ, ἔκανε ἕνα ἁπλό ἔργο. Ἔριχνε σπόρους μέσα στά αὐλάκια πού ἄνοιγαν τά βόδια. Ἀλλά τόν σπόρο τόν πέταγε ἁπλόχερα. Καί ἄλλος ἔπεσε σέ γῆ καλή, μέσα σέ καλό χωράφι, ἄλλος σέ ἀγκάθια, ἄλλος σέ πέτρες.
Καί ἔτσι ἄλλος καρποφόρησε καί ἄλλος χάθηκε.
Ποιό εἶναι τό νόημα τῆς παραβολῆς;
Γιατί εἶπε ὁ Χριστός, ἕνα μέρος ἀπό τόν σπόρο ἔπεσε σέ γῆ καλή καί καρποφόρησε;
Καί ἄλλος ἔπεσε σέ πέτρες καί σέ ἀγκάθια; Καί ἔστω καί ἄν βλάστησε δέν καρποφόρησε, ἀλλά κατεστράφη;
Ξέρομε ὅλοι, ὅτι τά χωράφια ἔχουν αὐτές τίς διαφορές, τίς ἑτερομορφίες.
Ἀλλά οἱ ἄνθρωποι, ἔχουν ὅλοι καί αὐτιά καί μάτια καί καρδιά καί μυαλό.
Ξέρομε ὅτι τό χωράφι μπορεῖ νά μήν παίρνει καλλιέργεια. Γιατί ὅταν πέσεις ἐπάνω σέ πέτρα, ἡ πέτρα ὅσο καί νά τήν καλλιεργήσεις τί παραγωγή νά κάνει;
Ἀλλά οἱ ἄνθρωποι δέν εἶναι πέτρες. Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος νά εἶναι φτειαγμένος, ἀπό γεννησιμιοῦ του, πέτρα καί ἄλλος πού νά εἶναι «γῆ καθαρή».
Ἄς δοῦμε καί ἕνα ἄλλο παράδειγμα: Ὑπάρχουν διάφορα θηρία. Ἀλεποῦδες, ἀρκοῦδες, βόδια, ὀχιές. Καί μέ τά θηρία αὐτά, λέγει ἡ Ἁγία Γραφή, ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού μοιάζουν. Ἄλλοι εἶναι λιοντάρια, ἄλλοι πετεινοί, ἄλλοι τσακάλια, ἄλλοι τίγρεις κ.τ.λ.
Ἀλλά πρέπει νά προσέξομε, ὅτι ἐνῶ τά θηρία μένουν γιά πάντα θηρία καί δέν ἀλλάζουν, ἔτσι τά ἔφτειαξε ὁ Θεός, ὁ ἄνθρωπος ἀλλάζει. Ὑπάρχει ἐνδεχόμενο ὁ ἄνθρωπος θηρίο, λύκος, λιοντάρι, μέ τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἄν πέσει στήν καρδιά του, νά γίνει τό ἡμερότερο ἀρνάκι.
Ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀκολασίας ὅπως ἦταν ἡ ἁγία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, νά γίνει ὁ σεμνότερος ἄνθρωπος τοῦ κόσμου.
Καί ἐκεῖνος ποῦ εἶναι ἁρπακτικό ὄρνεο, νά γίνει ὁ πιό εὔσπλαγχνος καί ἐλεήμων καί μεταδοτικός.
Γι' αὐτό ἀκριβῶς ἔλεγε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός: «βγῆκε ὁ σπορέας, ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, νά σπείρει τόν σπόρο τοῦ Θεοῦ». Ὄχι σέ πέτρες καί σέ ἀγκάθια φυσικά, ἀλλά σέ μιά γῆ πνευματική πού μπορεῖ νά εἶναι «πέτρες καί ἀγκάθια». Μπορεῖ βέβαια νά εἶναι καί «εὔφορη γῆ». Ἀλλά εἶναι νοητή πνευματική γῆ, ὄχι ἀπό τήν φύση της γόνιμη ἤ ἄγονη, ἀλλά ἀπό τήν διάθεση τήν ἐσωτερική τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ἡ ὁποία δέν εἶναι σταθερή, ἀλλά ἀλλοιώνεται καί διορθώνεται.
Καί χρειάζεται, λέγει ἡ Ἁγία Γραφή, νά καλλιεργήσει ὁ ἄνθρωπος τήν καρδιά του. Αὐτό εἶναι τό ζητούμενο.
Χαρά τοῦ Θεοῦ, χαρά τοῦ κόσμου, χαρά δική σου οἱ ἀρετές
Ἐκεῖ λοιπόν πού ἔπεσε ὁ σπόρος, ἀλλοῦ δέν ἔκανε καρπό καθόλου. Ἀλλοῦ ἔκανε τό ἕνα τριάντα, ἀλλοῦ τό ἕνα ἑξῆντα καί ἀλλοῦ τό ἕνα ἑκατό. Τί ἦταν αὐτό πού μετροῦσε; Ἡ πρόθεση, ἡ διάθεση, ἡ ἐσωτερική καλλιέργεια, ἡ ὁποία χρειάζεται νά γίνει. Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά προσφέρει τόν ἑαυτό του γῆ καλή, στό Θεό. Νά προσπαθεῖ συνειδητά νά κάνει τόν ἑαυτό του γῆ, ὅσο μπορεῖ πιό καλή.
Καί ἄς ξέρομε ἀδελφοί, ὅτι Κύριος τοῦ κόσμου καί τῆς ζωῆς μας εἶναι ὁ Θεός. Καί Κύριος τῆς αἰωνιότητος, στήν ὁποία εἴτε τό θέλομε, εἴτε δέν τό θέλομε, ἀφοῦ ἔτσι πλαστήκαμε, θά πᾶμε καί θά βρεθοῦμε, εἶναι ὁ Θεός.
Γι' αὐτό τό συμφέρον τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἐξυπνάδα τοῦ ἀνθρώπου, ἡ σοφία τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νά ἀγωνίζεται νά εἶναι εὐάρεστος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Καί ὅποιος αὐτό τό ξεχνάει, καί τό ρίχνει ἀλλοῦ, λέγοντας ὅτι εἶναι σοφός, κάνοντας ἔτσι τόν ἔξυπνο, δέν εἶναι παρά ἕνας ψευτοεξυπνάκιας καί στήν πραγματικότητα ἕνας ἀνόητος. Πού θυσιάζει γιά τά πρόσκαιρα τά αἰώνια. Γιά τά φθαρτά τά ἄφθαρτα. Καί γιά τά ἐπίγεια τά ἐπουράνια.
Τό ζητούμενο εἶναι: πῶς θά μπορέσομε νά κάνομε καρπό;
Πόσο καρπό; Μά τό εἶπε ὁ Χριστός, τό ἕνα ἑκατό.
Ἀφοῦ κάποια γῆ, κάποιο κομμάτι γῆς ἔκανε τό ἕνα ἑκατό, τί μᾶς ἐμποδίζει νά τό πετύχομε;
Ὅποιος σπέρνει, δέν σπέρνει στά χωράφια γιά χόμπυ, ἁπλά γιά νά γεμίζει λάσπες καί νά κοπιάζει. Ἀλλά σπέρνει γιά νά μαζέψει ὅσο τό δυνατόν περισσότερο καρπό. Ἔτσι καί ὁ ἐπουράνιος σπορέας, Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, σπέρνοντας τόν λόγο του στή γῆ, στή γῆ τῶν ψυχῶν μας θέλει νά ἐσοδεύσει καρπό εἰ δυνατόν τό ἕνα ἑκατόν. Καί ὅσο περισσότερο καρπό κάνει ἕνας ἄνθρωπος, τόσο περισσότερο τόν εὐαρεστεῖ.
Γι' αὐτό ὅταν λέμε τό τροπάριο «πάντων τῶν ἁγίων ἀνεμάξω τάς ἀρετάς, πατήρ ἡμῶν Βασίλειε» εἶναι σάν νά τοῦ λέμε: «Τά μάζεψες ὅλα, κοπίασες πολύ. Τίς ἀρετές ὅλες τίς ἔκανες τό ἕνα ἑκατό. Ἑκατονταπλάσιο καρπό. Αὐτό πού περίμενε ὁ Χριστός. Χαρά καί τιμή τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά καί χαρά καί τιμή δική σου. Καί χαρά καί τιμή τοῦ ἀνθρώπινου γένους, πού δέν μπορεῖ πιά νά κρύβεται πίσω ἀπό τήν μύτη του καί δέν μπορεῖ νά λέει: «μά εἶναι δυνατόν νά φτάσει κανείς σέ τέτοια πράγματα;»
Ὁμοιοπαθής μέ ἐμᾶς ἦταν ὁ Βασίλειος. Σάρκα καί ὀστά εἶχε. Καί αὐτός ἦταν νέος καί αὐτός μεγάλωσε καί αὐτός ἐγήρασε. Καί μάλιστα, ἦταν ἕνας ἄνθρωπος ἄρρωστος. Τουλάχιστον ἀπ' ὅταν ἔγινε δεσπότης, ἦταν ὅλο ἄρρωστος. Πέρασε τά δύο τρίτα τῆς ἱερωσύνης καί τῆς ἀρχιερωσύνης του, ἔτσι γράφει ἡ ἱστορία, στό κρεβάτι. Ἀλλά ἀκόμη καί σ’ αὐτή τήν κατάσταση, ἔκανε γιά τόν Χριστό ὅτι περισσότερο καί ὅτι καλύτερο μποροῦσε.
Πῶς;

  • Καί μέ τήν ὑπομονή,

  • καί χωρίς νά γογγύζει,

  • καί μέ τό νά ἐργάζεται,

  • καί μέ τήν προσευχή,

  • καί μεριμνώντας γιά τήν ἄμυνα τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τίς διδασκαλίες τῶν αἱρετικῶν,

  • καί φροντίζοντας γιά τήν Ἱεραποστολή,

  • καί τήν ἐλεημοσύνη,

  • καί ἐπιδιώκοντας γιά τόν ἑαυτό του τήν τελειότητα σέ ὅλες ἀνεξαιρέτως τίς ἅγιες ἀρετές.

Ὑπάρχει ζωή δίπλα στήν πηγή
Τό ἐρώτημα γιά μᾶς εἶναι:
Ἐμεῖς τί θά κάνουμε γιά νά μιμηθοῦμε τόν ἅγιο Πατέρα μας Βασίλειο;
Τά πράγματα εἶναι ἁπλά. Τί μᾶς λέει μιά ἄλλη παραβολή πού τήν εἶπε ὁ προφήτης Δαυΐδ;
Στόν πρῶτο ψαλμό, λέει τά ἑξῆς ὡραῖα λόγια: «Μακάριος ἀνήρ ὅς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καί ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καί ἐπί καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθησε». Καλότυχος ὁ ἄνθρωπος πού δέν εἶχε ποτέ πᾶρε-δῶσε μέ τίς παληανθρωπιές καί μέ τίς ἁμαρτίες.
«Μακάριος ἀνήρ ὅς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν». Δέν ἔκατσε νά κουβεντιάσει μέ ἄλλους ἀνθρώπους γιά τό πῶς θά κάνει τό ὁποιοδήποτε κακό.
«Καί ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐ ἔστη». Καί ὅταν ἔβλεπε παληοπαρέες προτιμοῦσε νά τό στρίβει.
«Καί ἐπί καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθησε».
Τί λέει παρακάτω;
«Καί ἔσται ὡς τό ξύλον τό πεφυτευμένον παρά τάς διεξόδους τῶν ὑδάτων».
Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, τότε πού ἔπρεπε νά ἀγωνιστεῖ γιά νά καθαρίσει τόν ἑαυτό του ἀπό τά ζιζάνια καί ἀπό τίς πέτρες δέν ἀμελοῦσε, ἀλλά ἄρχιζε ἀποφασιστικά καλλιέργεια.
Ἐμεῖς συνήθως δικαιολογούμαστε, γιά τό ὅτι δέν κάνομε προκοπή καί γιά τό ὅτι δέν κάνομε ἀρετές, καί λέμε: «Ἐγώ εἶμαι ἔτσι, ἐγώ ἔχω αὐτά τά προβλήματα, ἐγώ βρίσκομαι σ’ αὐτές τίς καταστάσεις, σ’αὐτές τίς συνθῆκες, σ’ αὐτές τίς δεσμεύσεις».
Ἀλλά μποροῦμε νά ξεκαθαρίσομε τόν ἑαυτό μας ἤ «κόβοντας κάτι» ἤ «κόβοντας» τόν ἑαυτό μας «ἀπό κάτι». Ἀρκεῖ νά τό θέλομε.
Ὅποιος τό κάνει, λέει ὁ Δαυΐδ: «Ἔσται ὡς τό ξύλον τό πεφυτευμένον παρά τάς διεξόδους τῶν ὑδάτων». Τί κάνει τό ξύλο, τό δένδρο πού εἶναι φυτευμένο στίς διεξόδους, στίς πηγές τῶν ὑδάτων; Δέν διψάει ποτέ. Ρουφάει ἀπό τίς ρίζες του συνεχῶς νερό. Καί εἶναι, ὅταν πρέπει, καταπράσινο. Γεμᾶτο ἀπό φύλλα, γεμᾶτο ἀπό λουλούδια. Καί κάνει καρπό. Τό βλέπει κανείς καί χαίρεται. Νά λοιπόν πώς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά προχωρήσει. Πρέπει νά φυτευτεῖ «παρά τάς διεξόδους τῶν ὑδάτων».
Τό δένδρο, ἤ φυτρώνει μοναχό του, ἤ τό φυτεύει κάποιος κοντά στίς διεξόδους τῶν ὑδάτων. Ὁ ἄνθρωπος, θά φυτεύσει μόνος του τόν ἑαυτό του στίς διεξόδους τῶν ὑδάτων.
Ποιές εἶναι αὐτές οἱ «διέξοδοι τῶν ὑδάτων»;
Τόπος πού ρέει τό ὕδωρ, τό νερό τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ἁγία Ἐκκλησία. Μέσα σ’ αὐτόν τόν ἱερό τόπο, Παράδεισο ἐπίγειο, ἔτσι τό λένε ὅλοι οἱ ἅγιοι Πατέρες, πρῶτα ἀπ' ὅλα γίνεται ἡ Θεία Λειτουργία. Καί ρέει ὄχι ἁπλῶς νεράκι, ἀλλά ρέει τό αἷμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖο μᾶς καθαρίζει ἀπό κάθε ἁμαρτία καί κάθε ρύπο. Καί μᾶς δίνει τό ἐφόδιο τῆς ζωῆς τῆς αἰωνίου καί τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν. Τί περισσότερο νά ἐπιθυμήσει κανείς; Καλύτερο ἐφόδιο καί δύναμη ἰσχυρότερη γιά τήν ζωή, δέν μπορεῖ νά βρεῖ κανείς, πουθενά.
Νά θυμηθοῦμε καί αὐτή τήν στιγμή, τά λόγια τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου πού πρέπει νά σφραγίζουν τήν σκέψη μας καί τήν πορεία μας:
«Χωρίς τήν Θεία Κοινωνία ὁ ἄνθρωπος μπροστά στόν διάβολο εἶναι λαγός μπροστά στό λιοντάρι. Τόσο τιποτένιος καί τόσο μηδαμινός. Μέ τήν Θεία Κοινωνία τά πράγματα ἀντιστρέφονται. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται λιοντάρι καί ὁ διάβολος γι' αὐτόν λαγός. Ὅταν τόν βλέπει, τόν ἄνθρωπο πού ἔχει πιεῖ τό τίμιο αἷμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἔχει φάγει τό σῶμα του τρέμει. Τρέμει. Ὅπως τρέμει ὁ λαγός καί τό ἀρνάκι ὅταν ἀκούσει τήν φωνή τοῦ λιονταριοῦ. Πόσο ἀδικεῖ ὁ ἄνθρωπος τόν ἑαυτό του, ὅταν δέν φροντίζει νά κοινωνεῖ τό ἅγιο σῶμα καί τό τίμιο αἷμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ».
Ἀλλά γιά φανταστεῖτε ἀδελφοί καί πόση δύναμη παίρνει ὁ ἄνθρωπος, δύναμη ζωῆς αἰωνίου, δύναμη ἀγῶνος ἐναντίον τοῦ κακοῦ καί γιά ὅλες τίς ἀρετές, ὅταν μπαίνει καί φυτεύει τόν ἑαυτό του μέσα στόν τόπο πού ρέει τό ὕδωρ τό ζῶν.
[…]

      Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ

    

   

                       

Διαβάστε επίσης:

Η Περιτομή του Χριστού
Μετά τα Χριστούγεννα, του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν
«Παιδίον εγεννήθη ημίν» ( Ησ. 9:5), Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστασίου
Άγιος Βασίλειος ο Μέγας
Ο αγιάζων και οι αγιαζόμενοι, του Μητροπολίτου Πατρών Νικόδημου Βαλληνδρά (†) [6 Ιανουαρίου 2013]
Η Βάπτιση του Χριστού
Τα Άγια Θεοφάνεια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
Η Εικόνα της Βάπτισης του Κυρίου, της Δέσποινας Ιωάννου–Βασιλείου, Εκπαιδευτικού
Η εορτή των Θεοφανείων
Ομιλία εἰς τά Ἅγια Φῶτα, Ἀπόσπασμα ὁμιλίας του Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου
Γιατί ο Χριστός βαπτίσθηκε τριάντα χρονών; του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου - Λόγος Μ΄, εις το Άγιον Βάπτισμα
Εἰς τὰ Ἁγια Θεοφάνεια, Λόγος του Ἁγίου Ἰωάννου Αρχιεπισκόπου Κων/πόλεως, του Χρυσοστόμου
Η βάπτιση του Ιησού Χριστού, του Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Μπλούμ (1914 -2003)
Τα Θεοφάνεια, του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Διον. Δράγα
Ο Μεγάλος Αγιασμός των Θεοφανείων
Χάνεται η ελληνικότητα των εορτών μας, του Σεβ. Μητροπολίτη Σπάρτης κ. Ευσταθίου

   

Και άλλα πολλά στο ΑΦΙΕΡΩΜΑ στα Χριστούγεννα.

     
Ακούσματα:

Περιτομή του Κυρίου – Απολυτίκιο (1 Ιανουαρίου) [Ψάλλει ο Θ. Βασιλικός]
Βασιλείου, Επισκόπου Καισαρείας & Καπαδοκίας του Μεγάλου – Απολυτίκιο (1 Ιανουαρίου) [Ψάλλει Βυζαντινή Χορωδία]
Θεοφάνεια - Όρθρος (6 Ιανουαρίου) [Ψάλλει ο Θρ. Στανίτσας]
Θεοφάνεια - Ύμνοι (6 Ιανουαρίου) [Ψάλλει ο Θ. Βασιλικός]
Ιωάννου Προδρόμου & Βαπτιστού Σύναξις – Απολυτίκιο (7 Ιανουαρίου) [Ψάλλει Βυζαντινή Χορωδία]
                 
Λειτουργικά αναγνώσματα:
Περιτομὴ Χριστοῦ· Μεγάλου Βασιλείου
Τὰ Ἅγια Θεοφάνεια τοῦ Κυρίου

   

           

 Η Πρωτοχρονιά και τα Άγια Θεοφάνεια
στη Φανερωμένη Χολαργού

     

           

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - Πρωτοχρονιά
7.15 π.μ.
Ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία (τοῦ Μεγάλου Βασιλείου)
10.15 π.μ. Ἡ ἐπίσημη Δοξολογία ἐπί τῶ νέω ἔτει καί ἡ κοπή τῆς ἐνοριακής Βασιλόπιτας
5.00 μ.μ. Ὁ Ἑσπερινός

    

ΤΕΤΑΡΤΗ 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
5.00 μ.μ. Ὁ Ἑσπερινός, ὁ Ὄρθρος καί ἡ ἱερά Ἀκολουθία τῶν Μεγάλων Ὡρῶν τῶν Θεοφανείων
                       
ΠΕΜΠΤΗ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, Παραμονή τῶν Θεοφανείων
(ημέρα αυστηρής νηστείας)
7.00 π.μ. Ὁ Μέγας Ἑσπερινός τῶν Θεοφανείων, μετά τῆς Θείας Λειτουργίας (τοῦ Μεγάλου Βασιλείου) καθώς καί ὁ Μέγας Ἁγιασμός τῆς παραμονῆς τῶν Θεοφανείων
(Ὅσοι ἐπιθυμοῦν νά ἔλθει Ἱερεύς νά ἁγιάσει τό σπίτι τους τήν ἡμέρα αὐτή, παρακαλοῦμε νά μᾶς τό δηλώσουν συμπληρώνοντας τό εἰδικό ἔντυπο πού ὑπάρχει στόν Ἱ. Ναό)
9.00 μ.μ. Ἰερά Ἁγρυπνία ἐπί τῆ ἐορτῆ τῶν Θεοφανείων
                                  
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, Τα Άγια Θεοφάνεια

7.00 π.μ. Ὁ Ὄρθρος, ἡ Θεία Λειτουργία καί ὁ Μέγας Ἁγιασμός τῶν Θεοφανείων
5:00 μ.μ. Ὁ Ἑσπερινός τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου

                             
ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, Σύναξις Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου
7.00 π.μ. Ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία
(την ημέρα αυτή θα πραγματοποιηθεί η κοπή της Βασιλόπιτας του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου, στο Ιερό Παρεκκλήσιο Παμμεγίστων Ταξιαρχών του Σημάντρου, και θα τιμηθούν όλοι οι εθελοντές του κοινωνικού-φιλανθρωπικού έργου τηε ενορίας)
5:00 μ.μ. Ὁ Ἑσπερινός
 

    

   

        

    

Κυριακή 1 Ιανουαρίου

 

 

 

Περιτομὴ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ
Ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας ὁ Καππαδόκης
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος (πατέρας του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου)

                                    

 
Δευτέρα
2 Ιανουαρίου

    

Ὁ Ἅγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης
Ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μάρτυρας ἐξ Ἀγκύρας
Ὁ Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ
Ἡ Ὁσία Ἰουλιανὴ ἡ Δικαία
Ὁ Ἅγιος Γεώργιος (ἢ Ζώρζης) ὁ Νεομάρτυρας ὁ Γκιουρτζὴς

                                    

         

Τρίτη 3 Ιανουαρίου

          

Ὁ Προφήτης Μαλαχίας
Ὁ Ἅγιος Γόρδιος
Ἡ Ὁσία Γενεβιέβη ἐκ Παρισίων
Ἡ Ὁσία Θωμαΐς ἐκ Λέσβου

                              

     

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου

        

Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων
Οἱ Ὅσιοι Εὐάγριος καὶ Σίος ἐκ Γεωργίας
Ὁ Ἅγιος Ὀνούφριος ὁ Ὁσιομάρτυρας ὁ Νέος ὁ ἐν Χίῳ
Ἡ Ὁσία Ἀπολλιναρία ἡ Συγκλητική

                            

    

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου

           

Οἱ Ἅγιοι Θεόπεμπτος καὶ Θεωνᾶς
Ἡ Ἁγία Συγκλητική
Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ ἐν Ἀκρίτᾳ
Ὁ Ἅγιος Ρωμανὸς ὁ Ὁσιομάρτυρας
Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος
                    

     

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου

 

     

Τὰ Ἅγια Θεοφάνεια τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

                              

       

Σάββατο 7 Ιανουαρίου

 

          

Σύναξις του Αγίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου
                                           

               

Επιμέλεια- Διανομή: Καθεδρικός Ι.Ν. Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού
Design : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Εάν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε το Ενημερωτικό, παρακαλούμε πατήστε εδώ
Εάν λαμβάνετε το Ενημερωτικό περισσότερες από μία φορά, παρακαλούμε πατήστε εδώ