Τεύχος 122  29 Μαρτίου 2013

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα την ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, είτε μόνον εσείς, είτε και κάποια δικά σας πρόσωπα, κάνετε Εγγραφή στο Newsletter μέσα απ’ το δικτυακό μας τόπο.

 

Κυριακή 31 Μαρτίου 2013 – Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Γρηγορίου Παλαμά)

Ο Ἀπόστολος
Προς Εβραίους επιστολή Παύλου (α΄ 10 – β΄ 3)

     

Κατ' ἀρχάς, Σὺ Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί· αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι.
Πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου; Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;
Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραρρυῶμεν. Εἰ γὰρ ὁ δι' ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; Ἥτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη
.

   

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:

  

Σὺ Κύριε εἰς τὴν ἀρχὴν τὴν γῆν ἐθεμελίωσες καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἶναι οἱ οὐρανοί. Αὐτοὶ θὰ καταστραφοῦν, ἀλλὰ σὺ παραμένεις· ὅλοι θὰ παληώσουν σὰν ἔνδυμα, σὰν μανδύαν θὰ τοὺς τυλίξῃς καὶ θὰ ἀλλαγοῦν. Σὺ ὅμως εἶσαι ὁ ἴδιος καὶ τὰ ἔτη σου δὲν θὰ τελειώσουν.
Σὲ ποιόν δὲ ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους εἶπε ποτὲ ὁ Θεός, Κάθησε εἰς τὰ δεξιά μου, ἕως ὅτου κάνω τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδιῶν σου; Δὲν εἶναι ὅλοι πνεύματα ποὺ ὑπηρετοῦν καὶ ἀποστέλλονται δι’ ὑπηρεσίαν χάριν ἐκείνων, ποὺ μέλλουν νὰ κληρονομήσουν σωτηρίαν;
Διὰ τοῦτο πρέπει ἐμεῖς νὰ προσέχωμεν περισσότερον εἰς ὅσα ἀκούσαμε, μὴ τυχὸν ἀπομακρυνθοῦμε ἀπ' αὐτά.
Διότι, ἐὰν ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐκηρύχθηκε δι' ἀγγέλων, εἶχε κῦρος καὶ κάθε παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβε δικαίαν ἀνταπόδοσιν, πῶς θὰ ξεφύγωμεν ἐμεῖς, ἐὰν δείξωμεν ἀμέλειαν διὰ μίαν τόσον μεγάλην σωτηρίαν; Ἡ σωτηρία αὐτὴ ἄρχισε νὰ κηρύττεται ἀπὸ τὸν Κύριον, ἔπειτα μᾶς ἐβεβαιώθηκε ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὴν ἄκουσαν.

    

Το Ευαγγέλιο
Κατά Μάρκον (β΄ 1 – 12)

   

Τῷ καιρῷ εκείνῳ, εἰσῆλθεν πάλιν ο Ἰησοῦς εἰς Καπερναοὺμ καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
Ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;
Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ. Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν
.
   

Απόδοση στη νεοελληνική:

  

Τὸν καιρό εκείνο, όταν ἦλθε και πάλιν ὁ Κύριος εἰς τὴν Καπερναούμ, διαδόθηκε ὅτι βρίσκεται σὲ κάποιο σπίτι. Καὶ ἀμέσως ἐμαζεύθηκαν πολλοί, ὥστε νὰ μὴν τοὺς χωρῇ πλέον οὔτε ὁ χῶρος ἐμπρὸς εἰς τὴν πόρτα, καὶ τοὺς ἐκήρυττε τὸν λόγον. Καὶ ἔρχονται καὶ τοῦ φέρουν ἕνα παραλυτικόν, τὸν ὁποῖον ἐβάσταζαν τέσσερα πρόσωπα. Καὶ ἐπειδὴ δὲν μποροῦσαν νὰ τὸν πλησιάσουν ἐξ αἰτίας τοῦ πλήθους, ἀφήρεσαν τὴν στέγην, ὅπου εὑρίσκετο, ἔκαναν ἕνα ἄνοιγμα καὶ κατέβασαν τὸ κρεββάτι, ὅπου ἤτανε ξαπλωμένος ὁ παραλυτικός. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς εἶδε τὴν πίστιν τους, λέγει εἰς τὸν παραλυτικόν. «Παιδί μου, σοῦ συγχωροῦνται αἱ ἁμαρτίαι».
Ἐκάθοντο δὲ ἐκεῖ μερικοὶ ἀπὸ τοὺς γραμματεῖς καὶ ἐσκέπτοντο μέσα τους, «Γιατὶ λέγει αὐτὸς βλασφημίας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Ποιὸς μπορεῖ νὰ συγχωρῇ ἁμαρτίας παρὰ μόνον ἕνας, ὁ Θεός;».
Ὁ Ἰησοῦς ἀμέσως ἐκατάλαβε μέσα του ὅτι αὐτὰ σκέπτονται καὶ τοὺς λέγει, «Γιατὶ κάνετε τὶς σκέψεις αὐτὲς μέσα σας; Τὶ εἶναι εὐκολώτερον νὰ πὦ εἰς τὸν παραλυτικόν, «Σοῦ συγχωροῦνται αἱ ἁμαρτίαι» ἢ νὰ πῶ, «Σήκω ἐπάνω καὶ πάρε τὸ κρεββάτι σου καὶ βάδιζε»;
Ἀλλὰ διὰ νὰ μάθετε ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ἐξουσίαν νὰ συγχωρῇ ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς» - λέγει εἰς τὸν παραλυτικόν, «Σοῦ λέγω, σήκω ἐπάνω καὶ πάρε τὸ κρεββάτι σου καὶ πήγαινε εἰς τὸ σπίτι σου». Καὶ ἐσηκώθηκε ἀμέσως καὶ ἀφοῦ ἐσήκωσε τὸ κρεββάτι ἐβγῆκε ὑπὸ τὰ βλέμματα ὅλων, ὥστε νὰ ἐκπλαγοῦν ὅλοι καὶ νὰ δοξάζουν τὸν Θεὸν καὶ νὰ λέγουν, «Ποτὲ δὲν εἴδαμε τέτοια πράγματα».
     

                       


           

Οἱ Ἱερές Ἀκολουθίες τῆς ἑβδομάδος στόν Ἱ. Ναό μας

   

ΚΥΡΙΑΚΗ B΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

7.00 π.μ.

Ἡ Θεία Λειτουργία (τοῦ Μεγάλου Βασιλείου)

10.30 π.μ.

Ἡ Β΄ Θ. Λειτουργία

6.00 μ.μ.

Ὁ Κατανυκτικός Ἑσπερινός

ΔΕΥΤΕΡΑ

6.00 μ.μ.

Τό Μέγα Ἀπόδειπνο

ΤΡΙΤΗ

6.00 μ.μ.

Τό Μέγα Ἀπόδειπνο καί ἀμέσως μετά ἡ ἐνοριακή Σύναξη πνευματικῆς οἰκοδομῆς καί προβληματισμοῦ

ΤΕΤΑΡΤΗ

7.00 μ.μ.

Ἡ Θ΄ Ὥρα καί ἡ Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων

ΠΕΜΠΤΗ

6.00 μ.μ.

Τό Μέγα Ἀπόδειπνο

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

7.00 π.μ.

Ὁ Ὄρθρος, οἱ Ὧρες καί ἡ Θ. Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων

5.00 μ.μ.

Ἡ Α΄ Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο (Γ΄ Στάση)

7.00 μ.μ.

Ἡ Β΄ Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο (Γ΄ Στάση)

ΣΑΒΒΑΤΟ

7.00 π.μ.

Ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία (τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

6.00 μ.μ.

Ὁ Ἑσπερινός

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – Σταυροπροσκυνήσεως

7.00 π.μ.

Ἡ Θεία Λειτουργία (τοῦ Μεγάλου Βασιλείου)

 

ΔΕΝ θα τελεσθεί Β΄ Θ. Λειτουργία

6.00 μ.μ.

Ὁ Κατανυκτικός Ἑσπερινός

   

 

              

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

    

«Ει μη εν Προσευχή και Νηστεία»

   
Από το βιβλίο «Μεγάλη Σαρακοστή», του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, εκδ. Ακρίτας.

 
Δεν μπορεί να υπάρξει Σαρακοστή χωρίς νηστεία. Όμως φαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα ή δεν παίρνουν τη νηστεία στα σοβαρά ή, αν την παίρνουν, παρεξηγούν τον πραγματικό πνευματικό σκοπό της. Για μερικούς νηστεία σημαίνει ένα συμβολικό «σταμάτημα» σε κάτι. Για μερικούς άλλους νηστεία είναι μια προσεκτική τήρηση των νηστευτικών κανόνων. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις σπάνια η νηστεία συνδέεται με την όλη προσπάθεια της Μεγάλης Σαρακοστής. Εδώ θα πρέπει πρώτα πρώτα να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τη διδασκαλία της Εκκλησίας για τη νηστεία και ύστερα να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: Πώς μπορούμε εμείς να εφαρμόσουμε αυτή τη διδασκαλία στη ζωή μας;
Η νηστεία ή η αποχή από τις τροφές δεν είναι αποκλειστικά μια χριστιανική συνήθεια. Υπήρχε και υπάρχει ακόμα σε άλλες θρησκείες ή και πέρα από τις θρησκείες, όπως λόγου χαρη, σε μερικές ειδικές θεραπείες κλπ. Σήμερα οι άνθρωποι νηστεύουν (απέχουν από το φαγητό) για πάρα πολλές αιτίες ακόμα και για πολιτικούς, μερικές φορές λόγους. Είναι πολύ βασικό λοιπόν να ξεχωρίσουμε το μοναδικό περιεχόμενο στη χριστιανική νηστεία. Αυτό μας αποκαλύπτεται πρώτα απ' όλα στην αλληλοεξάρτηση που υπάρχει ανάμεσα σε δυο γεγονότα που βρίσκονται στην Αγία Γραφή: το ένα στην αρχή της Παλαιάς Διαθήκης και το άλλο στην αρχή της Καινής Διαθήκης. Το πρώτο γεγονός είναι το «σταμάτημα της νηστείας» από τον Αδάμ στον Παράδεισο. Έφαγε, ο Αδάμ, από τον απαγορευμένο καρπό. Έτσι μας παρουσιάζεται η πρώτη αμαρτία του ανθρώπου. Ο Χριστός, ο Νέος Αδάμ -και αυτό είναι το δεύτερο γεγονός- αρχίζει με νηστεία. Ο Αδάμ πειράσθηκε και υπόκυψε στον πειρασμό. Ο Χριστός πειράσθηκε και νίκησε τον πειρασμό. Η συνέπεια της αποτυχίας του Αδάμ είναι η έξωσή του από τον Παράδεισο και ο θάνατος. Ο καρπός της νίκης του Χριστού είναι η συντριβή του θανάτου και η δική μας επιστροφή στον Παράδεισο. Tα περιορισμένα περιθώρια που διαθέτουμε εδώ δεν μας επιτρέπουν να δώσουμε λεπτομερείς εξηγήσεις για το νόημα αυτού του παραλληλισμού. Οπωσδήποτε όμως είναι φανερό ότι απ' αυτή την άποψη η νηστεία μας παρουσιάζεται σαν κάτι που έχει αποφασιστική και τελειωτική σημασία. Δεν είναι μια απλή «υποχρέωση», ένα έθιμο. Είναι δεμένη μ' αυτό το ίδιο το μυστήριο της ζωής και του θανάτου, της σωτηρίας και της καταδίκης.

   

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο

   

Διαβάστε ακόμα:

του (+) π. Αλεξάνδρου Schmemann

   

 Η θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ - Ένα σημείο κι ένα θαύμα

   
Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα αναφέρεται στο θαύμα που έκανε ο Χριστός στην Καπερναούμ. Πρόκειται για ένα σημείο κι ένα θαύμα.
Το θαύμα είναι πως συγχώρησε τις αμαρτίες του παραλυτικού και το σημείο είναι που τον γιάτρεψε και σωματικά. Το ένα αναφέρεται στην ψυχή και το άλλο στο σώμα.
Το σημείο και το θαύμα μαζί αποτελούν την ολοκληρωμένη θεραπεία του παραλυτικού.
Ας δούμε μερικά σημεία της περικοπής.
Ο παράλυτος δεν ήταν ένας νευρωτικός άνθρωπος που αμάρτησε βαριά κι η ενοχή του προκάλεσε την παράλυση, όπως θα μας έλεγε ένας ψυχίατρος. Ο άνθρωπος δεν ήταν νευρωτικός, αλλ’ αμαρτωλός και η αρρώστια του ήταν αποτέλεσμα των συνεπειών της συγκεκριμένης αμαρτίας του. Ο Ευθύμιος Ζυγαβηνός λέγει πως « πολλά των νοσημάτων εξ αμαρτιών φύονται», δηλ. πολλά νοσήματα προκαλούνται απ’ τις αμαρτίες. Ο Κύριος στη θεραπεία του παραλυτικού θεραπεύει πρώτα την αιτία, που είναι η αμαρτία και μετά το σώμα που έπασχε από την πτώση του δυστυχισμένου αυτού ανθρώπου σε κάποιο αμάρτημα.
Οι Φαρισαίοι πιθανώς να σκεπτόταν ως εξής: Ο Χριστός είναι ένας πλάνος. Θεραπεύει το αφανές, δηλ. την ψυχή που δεν φαίνεται και κανείς δεν μπορεί να διαπιστώσει, εάν αφέθησαν οι αμαρτίες του, ενώ αφήνει το σώμα που είναι εμφανές και πιο δύσκολο να θεραπευθεί. Άλλωστε η ψυχή του ανθρώπου πρώτα θανατώθηκε από τους βρόγχους της αμαρτίας και μετά επακολούθησαν στην ανθρώπινη φύση οι ασθένειες κι’ ο θάνατος, σύμφωνα με τη δικαιοκρισία του Θεού.
Μια σημαντική παρατήρηση κάνει ο Θεοφάνης Κεραμεύς. Ο Χριστός άλλοτε κάνει το θαύμα βλέποντας την πίστη του αρρώστου, εφ’ όσον ο ασθενής ήταν καλά στα μυαλά του. Π. χ. στην περίπτωση των τυφλών ο Χριστός έκανε το θαύμα « κατά την πιστιν» (Μτθ. 9,29) αυτών. Άλλοτε πάλι όπως στη Χαναναία, στον Ιάειρο, στον εκατόνταρχο και σ’ αυτόν τον παραλυτικό έκανε το θαύμα όχι βλέποντας την πίστη των ασθενών, αλλά την πίστη αυτών που ζητούσαν απ’ το Χριστό να τους κάνει καλά. « και ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών είπε τω παραλυτικώ…». Οι άρρωστοι αυτοί, και πιο ειδικά στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ο παραλυτικός, πιθανώς να μην είχαν ακέραιο το μυαλό τους στις διάφορες λειτουργίες. Ο νους είχε επισκοτισθεί.
Οι ιεροί ευαγγελιστές Ματθαίος και Μάρκος μας λέγουν πως ο Χριστός, όταν είδε τον παραλυτικό, τον αποκάλεσε με τη λέξη « τέκνον». « θάρσει, τέκνον , αφεωνταί σοι αι αμαρτίαι» (Ματθ. 9,2 και Μρκ. 2,5). Ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς γράφει πως τον προσφώνησε με τα ακόλουθα λόγια, « άνθρωπε, αφέωνται σοι αι αμαρτίαι σου» (Λουκά 5,20). Παιδί μου, άνθρωπε μου, είναι τα πρώτα λόγια που είπε ο Χριστός στον παραλυτικό. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας γράφει πως ονόμασε τον παραλυτικό, «τέκνον», επειδή όλοι είμαστε παιδιά του Θεού, που είναι Αυτός που μας δημιούργησε ή επειδή διέγνωσε ο Χριστός πως ο άρρωστος Τον παραδεχόταν ως Κύριο και Δημιουργό.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς με πολλή δύναμη λόγου σχολιάζει την προσφώνηση αυτή του Κυρίου. «Ω μακαρίας προσηγορίας», ω ευτυχισμένη προσφώνηση. Ο παραλυτικός ακούει τη λέξη « τέκνον» και «υιοποιείται τω ουρανίω Πατρί», υιοθετείται απ’ τον ουράνιο πατέρα και προσκολλάται στον αναμάρτητο Θεό και γίνεται κι’ ο ίδιος χωρίς αμαρτίες με την άφεση των παραπτωμάτων του. Παντού μέσα στην Καινή Διαθήκη φαίνεται το χάρισμα της υιοθεσίας. Όλοι εκείνοι που έφεραν τα σημάδια της αμαρτίας, βρήκαν το θεραπευτή τους. Ο Χριστός είναι ο μεγαλύτερος αδελφός μας, που μας έκανε παιδιά του Θεού.
Πολλοί από τους ανθρώπους για διάφορες δυσλειτουργίες της ψυχής τους που έχουν αντίκτυπο και στο σώμα τους, καταφεύγουν μόνο στους ψυχιάτρους και ψυχολόγους. Η Εκκλησία δεν απορρίπτει την επιστημονική εργασία αυτών των γιατρών. Ίσα-ίσα τη θεωρεί δημιουργική, όταν δεν εξέρχεται των επιστημονικών ορέων της και δεν καταργεί το Θεό. Η πικρή αλήθεια είναι πως τα διάφορα αμαρτήματα μας δεν θεραπεύονται με τα ηρεμιστικά ούτε και με τις όντως θαυμάσιες παρεμβάσεις και ανακύψεις των ψυχολόγων και ψυχιάτρων.
Ο άνθρωπος χρειάζεται τη ζωντανή παρουσία του Κυρίου και την άφεση των αμαρτιών του που θα του επέφερε μια θαυμαστή οντολογική αλλαγή στη συμπεριφορά του. Χρειάζεται να νοιώσει το Χριστό ως αδελφό του και πατέρα του. Να εμπιστευθεί τον εαυτό του στη Χάρη Του με τα μυστήρια της μετανοίας, της εξομολογήσεως και της Θ. Ευχαριστίας.
Είναι γεγονός ότι η παρουσία του Χριστού στον άνθρωπο, που έχει αποφασίσει να αλλάξει ζωή, πολύ γρήγορα φέρνει την ειρήνη στην ψυχή του και του χαρίζει την ασφάλεια και μια μόνιμη πνευματική κατάσταση χωρίς ανασφάλειες και φοβίες. Αυτή τη θεραπεία θα πρέπει όλοι να επιδιώξουμε. 

  

(Μητροπολίτου ΕΔΕΣΣΗΣ ΙΩΗΛ, « Ο επιούσιος άρτος») 

   
Πηγή: http://agiabarbarapatras.blogspot.com/2011/07/91-8.html

      


     

      

  
Κυριακή 31 Μαρτίου

   

Β' Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν – Μνήμη Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
Ὁ Ἅγιος Ὑπάτιος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Γαγγρῶν
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ πρίγκιπας
Ὁ Ἅγιος Ἰωνᾶς Μητροπολίτης Μόσχας καὶ πασῶν τῶν Ρωσιῶν
Ὁ Ἅγιος Ἀκάκιος ὁ Ὁμολογητής Ἐπίσκοπος Μελιτινῆς
Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Μάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ μαρτυρήσαντες ἐν Κρήτῃ
Οἱ Ἅγιοι Μένανδρος καὶ Σαβίνος οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς τριάντα ὀκτῶ Μάρτυρες
Ὁ Ὅσιος Στέφανος ὁ Θαυματουργός
Ὁ Ἅγιος Ἰννοκέντιος Μητροπολίτης Μόσχας καὶ Ἱεραπόστολος Ἀλάσκας

                           


      

Δευτέρα 1 Απριλίου

          

Ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία
Οἱ Ἅγιοι Βασιλείδης καὶ Γερόντιος οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ὅσιος Μακάριος ἡγούμενος τῆς μονῆς Πελεκητῆς
Ὁ Ἅγιος Ἀβραάμιος ὁ Νεομάρτυρας ἐκ Βουλγαρίας
Ὁ Ὅσιος Εὐθύμιος ὁ Θαυματουργός
Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Φιλόσοφος ἐκ Γεωργίας
Ὁ Ὅσιος Εὐλόγιος ὁ διὰ Χριστὸν Σαλός

                      


 

Τρίτη 2 Απριλίου

        

Ὁ Ὅσιος Τίτος ὁ Θαυματουργός
Οἱ Ἅγιοι Αἰδέσιος καὶ Ἀμφιανὸς οἱ Μάρτυρες
Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Παρθενομάρτυς
Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ὁ Μάρτυρας
Ὁ Ἅγιος Νικήτιος Ἐπίσκοπος Λυών
Ἡ Ἁγία Εὔα ἡ Ὁσιοπαρθενομάρτυρας ἡ Νέα
Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ ἐν Νικομηδείᾳ ἀσκήσας
                        


   

Τετάρτη 3 Απριλίου

         

Ὁ Ὅσιος Νικήτας ὁ Ὁμολογητής
Ὁ Ὅσιος Ἰωσὴφ ὁ Ὑμνογράφος
Οἱ Ἅγιοι Βιθύνιος, Γάλυκος καὶ Δίος οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ἅγιος Παῦλος ὁ Νεομάρτυρας ὁ Ἀπελεύθερος

                                             


 

Πέμπτη 4 Απριλίου

         

Ὁ Ὅσιος Ζωσιμᾶς
Ὁ Ὅσιος Γεώργιος ὁ ἐν Μαλεῷ
Οἱ Ἅγιοι Θεόδουλος καὶ Ἀγαθόπους οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος Ἐπίσκοπος Σεβίλλης
Ὁ Ὅσιος Πλάτων
Ὁ Ἅγιος Θεωνᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης
Ὁ Ἅγιος Νικήτας ὁ Ἱερομάρτυρας ἐκ Σερρῶν
Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Γεροντίσσης

                       


   

Παρασκευή 5 Απριλίου

          

Χαιρετισμοί στην Υπεραγία Θεοτόκο (Γ’ Στάσις)
Ἡ Ἁγία Ἀργυρὴ ἡ Νεομάρτυς
Ἡ Ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ
Οἱ Ἅγιοι Δίδυμος καὶ Θεοδώρα οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Νεομάρτυρας ἐκ χώρας Σάμου
Ὁ Ἅγιος Παναγιώτης ὁ Νεομάρτυρας
                                    


               

Σάββατο 6 Απριλίου

          

Ὁ Ἅγιος Εὐτύχιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης
Οἱ Ἅγιοι Μανουήλ, Θεόδωρος, Γεώργιος, Μιχαὴλ καὶ Γεώργιος οἱ Νεομάρτυρες ἐκ Σαμοθράκης
Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Βυζάντιος
Ὁ Ἅγιος Γεννάδιος ὁ Ὁσιομάρτυρας
Οἱ Ἅγιοι ἑκατὸν εἴκοσι Μάρτυρες ἐν Περσίδι

                                                                    


  

Επιμέλεια- Διανομή: Καθεδρικός Ι.Ν. Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού
Design : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Εάν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε το Ενημερωτικό, παρακαλούμε πατήστε εδώ
Εάν λαμβάνετε το Ενημερωτικό περισσότερες από μία φορά, παρακαλούμε πατήστε εδώ