Τεύχος 155  15 Νοεμβρίου 2013

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα την ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, είτε μόνον εσείς, είτε και κάποια δικά σας πρόσωπα, κάνετε Εγγραφή στο Newsletter μέσα απ’ το δικτυακό μας τόπο.

 

Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013 – Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Ο Ἀπόστολος
Προς Γαλάτας επιστολή Παύλου (β΄ 16-20)

          

Ἀδελφοί, εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.
Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο. Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.
Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

        

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:

         

Ἀδελφοί, ἐπειδὴ γνωρίζομεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου ἀλλὰ διᾶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἐπιστέψαμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου, διότι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου κανεὶς ἄνθρωπος δὲν θὰ δικαιωθῇ.
Ἀλλ’ ἐὰν ἐμεῖς ποὺ ἐζητήσαμε νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τοῦ Χριστοῦ, εὑρεθήκαμε καὶ ἐμεῖς ἁμαρτωλοί, ἆραγε ὁ Χριστὸς ἐξυπηρετεῖ τὴν ἁμαρτίαν; Μὴ γένοιτο! Ἐὰν ὅμως οἰκοδομῶ πάλιν, ἐκεῖνα ποὺ ἐγκρέμισα, ἀποδεικνύω τὸν ἑαυτόν μου παραβάτην. Διότι ἐγὼ διὰ τοῦ νόμου ἐπέθανα ὡς πρὸς τὸν νόμον, διὰ νὰ ζήσω ὡς πρὸς τὸν Θεόν.
Ἔχω σταυρωθῆ μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ἀλλὰ ζῆ μέσα μου ὁ Χριστός, τὴν ζωὴν δὲ τὴν ὁποίαν τώρα ζῶ εἰς τὸ σῶμα, τὴν ζῶ μὲ πίστιν εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀγάπησε καὶ παρέδωκε τὸν ἑαυτόν του πρὸς χάριν μου.

          

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (ιβ΄ 16-21)

     

Εἶπεν ὁ Κύριος την παραβολὴν ταύτην·
«Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα· καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου; Καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;»
Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.

        

Απόδοση στη νεοελληνική:

     

Εἶπεν ὁ Κύριοςτὴν ἑξῆς παραβολή:
«Ἑνὸς ἀνθρώπου πλουσίου τὰ χωράφια ἔφεραν ἐσοδείαν μεγάλην καὶ ἐσκέπτετο μέσα του, «Τί νὰ κάνω, ἐπειδὴ δὲν ἔχω ποὺ νὰ συγκεντρώσω τοὺς καρπούς μου;» καὶ εἶπε, «Αὐτὸ θὰ κάνω: θὰ κατεδαφίσω τὶς ἀποθῆκες μου καὶ θὰ κτίσω μεγαλύτερες καὶ θὰ συγκεντρώσω ἐκεῖ ὅλα τὰ γεννήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, καὶ θὰ πῶ εἰς τὴν ψυχήν μου, Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθά, γιὰ πολλὰ χρόνια· ἀναπαύσου, φάγε, πίε, εὐφραίνου».
Ὁ Θεὸς ὅμως τοῦ εἶπε, «Ἀνόητε, αὐτὴν τὴν νύχτα ζητοῦν ἀπὸ σὲ τὴν ψυχήν σου. Ἐκεῖνα δὲ ποὺ ἐτοίμασες, ποιὸς θὰ τὰ πάρῃ;».
Αὐτὰ παθαίνει ἐκεῖνος ποὺ θησαυρίζει διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ δὲν φροντίζει νὰ γίνῃ πλούσιος ὡς πρὸς τὸν Θεόν».      
   

             


     

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013 – ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ο Ἀπόστολος
Προς Εβραίους επιστολή Παύλου (θ΄ 1-7)

         

Ἀδελφοί, εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ράβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος.
Τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διὰ παντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες, εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων.

       

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:

          

Ἀδελφοί, εἶχε καὶ ἡ πρώτη διαθήκη διατάξεις περὶ τῆς λατρείας καὶ γήϊνον ἁγιαστήριον. Κατασκευάσθηκε δηλαδὴ τὸ πρῶτον μέρος τῆς σκηνῆς, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε ἡ λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως, τὸ ὁποῖον λέγεται Ἅγια. Ὕστερα ἀπὸ τὸ δεύτερον καταπέτασμα, ἦτο τὸ μέρος τῆς σκηνῆς, τὸ ὁποῖον ὠνομάζετο Ἅγια ἁγίων. Ἐκεῖ ὑπῆρχε ἕνα χρυσὸ θυμιατήριον καὶ ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης, ἡ ὁποία ἦτο ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη σκεπασμένη μὲ χρυσάφι καὶ μέσα σ’ αὐτὴν ἦτο ἡ χρυσὴ στάμνα, ποὺ περιεῖχε τὸ μάννα, ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρών, ποὺ εἶχε βλαστήσει, καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης. Ἐπάνω δὲ ἀπὸ τὴν κιβωτὸν ἦσαν ἀπαστράπτοντα Χερουβείμ, τὰ ὁποῖα ἐπεσκίαζαν τὸ ἱλαστήριον. Γι’ αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μιλήσωμεν τώρα λεπτομερῶς.
Ὑπὸ αὐτὴν τὴν διάταξιν, εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς σκηνῆς εἰσέρχονται πάντοτε οἱ ἱερεῖς, ὅταν ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντα τῆς ὑπηρεσίας των, ἀλλ’ εἰς τὸ δεύτερον μέρος μπαίνει μόνον ὁ ἀρχιερεύς, μιὰ φορὰ τὸν χρόνο, καὶ ὄχι χωρὶς αἷμα, τὸ ὁποῖον προσφέρει διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ διὰ τὰς ἐξ ἀγνοίας ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ.

    

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (ι΄ 38-42, ια΄ 27-28)

   

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς κώμην τινά. Γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ.
Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
Ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς.
Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας.
Αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

     

Απόδοση στη νεοελληνική:

     

Τον καιρό εκείνο, ἐμπῆκε ὁ Ἰησοῦς εἰς ἕνα χωριό. Μία γυναῖκα, ποὺ ὠνομάζετο Μάρθα, τὸν ὑποδέχθηκε εἰς τὸ σπίτι της. Αὐτὴ εἶχε ἀδελφὴν ποὺ ὠνομάζετο Μαρία, ἡ ὁποία ἐκαθότανε κοντὰ εἰς τὰ πόδια τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἄκουε ὅσα ἔλεγε.
Ἀλλ’ ἡ Μάρθα ἦτο ἀπησχολημένη μὲ πολλὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐπλησίασε καὶ εἶπε, «Κύριε, δὲν σὲ μέλει ποὺ ἡ ἀδελφή μου μὲ ἄφησε μόνη μου νὰ ὑπηρετῶ; Πές της λοιπὸν νὰ μὲ βοηθήσῃ».
Ὁ Ἰησοῦς τῆς ἀπεκρίθη, «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾶς καὶ ἀνησυχεῖς διὰ πολλὰ πράγματα, ἀλλ’ ἕνα πρᾶγμα εἶναι ἀναγκαῖον. Ἡ Μαρία ἐδιάλεξε τὴν καλὴν μερίδα, ἡ ὁποία δὲν θὰ τῆς ἀφαιρεθῇ».
Ἐνῷ ἔλεγε αὐτά, κάποια γυναῖκα ἀπὸ τὸν κόσμον ἐφώναξε καὶ τοῦ εἶπε, «Μακαρία ἡ κοιλιὰ ποὺ σ’ ἐβάσταξε καὶ οἱ μαστοὶ ποὺ ἐθήλασες».
Αὐτὸς δὲ εἶπε, «Μακάριοι μᾶλλον εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἀκούουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν φυλάττουν».      
                

     


 

                

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

       

«ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκά ΙΒ΄ 16-21) – Επί της παραβολής του άφρονος πλουσίου»

       
-«Άφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;»
Θυμάμαι απ’ τον καιρό που ήμουνα μικρό παιδί, και που οι διασκεδάσεις δεν ήταν τόσες όσες σήμερα που υπάρχουν οι τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα τα οπτικοακουστικά, είχαμε μια ειδική αδυναμία στον Καραγκιόζη, τον λαϊκό εκείνο τύπο, με τη λαϊκή σοφία, που τα παιδιά τον παρακολουθούσαμε και ψυχαγωγούμαστε, ελλείψει βέβαια άλλων ψυχαγωγιών. Εκεί, λοιπόν, που διαρκώς πεινούσε και άλλαζε τα επαγγέλματα για να ζήσει, χωρίς ποτέ να κατορθώνει να χορτάσει, έγινε κάποτε και μάγειρας. Είναι η περιπέτεια «Ο Καραγκιόζης μάγειρας». Μάγειρας, λοιπόν, σ’ ένα λόχο, έβαλε να βράσει ένα καζάνι φαΐ να φάει ο λόχος. Κι εκεί που μαγείρευε, αντί για λάδι, έριξε μέσα στο φαΐ πετρέλαιο. Κι όταν ο αχώριστος φίλος του, ο Χατζηαβάτης, τον ρώτησε: «Γιατί βρε ματάκια μου το έκανες αυτό;» του είπε: «Για να μην το φάνε οι φαντάροι το φαΐ, να το φάω όλο μόνος μου!».
Αυτή είναι η πλεονεξία, στην οποία αναφέρεται το σημερινό Ευαγγέλιο. Κι όπως βλέπετε, δεν αφορά μόνο τους πλούσιους. Το ότι ο Κύριος διάλεξε ένα παράδειγμα με πλούσιο, δεν σημαίνει ότι και οι φτωχοί και οι πεινασμένοι, που δεν έχουνε να φάνε, δεν έχουν την πλεονεξία. Έτσι, ο μεν Καραγκιόζης με την πλεονεξία του αχρήστευσε το καζάνι με το φαΐ, και για τον εαυτόν του και για τους άλλους (γιατί ήταν αδύνατο βέβαια να το φάει και ο ίδιος αυτό το φαγητό), ο δε πλούσιος της σημερινής παραβολής, αχρήστευσε όλα εκείνα τα αγαθά που του έδωσε ο Θεός, και για τον εαυτόν του που δεν τα απόλαυσε και για τους άλλους.
Η πλεονεξία, δηλαδή το δαιμόνιο της πλεονεξίας, προσβάλλει πλούσιους και φτωχούς νέους και γέρους. Άλλωστε, κατά κάποιον τρόπο, όλοι είμαστε φτωχοί και όλοι είμαστε πλούσιοι. Όλοι είμαστε φτωχοί, και οι πλέον «έχοντες», διότι, τα αγαθά που έχουμε στα χέρια μας, ο Θεός μας τα ‘χει δώσει να τα διαχειριστούμε. Δεν είναι δικά μας. Είμαστε ταλαίπωροι και φτωχοί και γυμνοί όπως λέει η αποκάλυψις, και πρέπει να καταλάβουμε ότι είμαστε απλώς Οικονόμοι. Είμαστε διαχειρισταί που θα τα διαχειριστούμε, καλώς ή κακώς, και θα δώσουμε λόγο. Και όλοι είμαστε πλούσιοι γιατί,… αλλάζει κανείς τα δυο του μάτια με δυο εκατομμύρια δολάρια; Και πόσα θέλει για τα δυο του πόδια; Και πόσα μπορεί να πουλήσει τα δυο του χέρια, πόσα την οικογένεια του, τα παιδιά του, πόσα το μυαλό του, την ευφυΐα του, πόσα τον ύπνο του, ο υπάλληλος, ο εργάτης στον εργοδότη του τον εκατομμυριούχο; Πόσα εκατομμύρια δολάρια μπορεί να πουλήσει τον ύπνο του; Και αν κάνουμε ένα λογαριασμό σε όλ’ αυτά, βλέπουμε ότι, όλοι κατά κάποιον τρόπο είμαστε πλούσιοι σε αγαθά που μας έδωσε ο Θεός να τα διαχειριστούμε, και για τον εαυτόν μας και για τους άλλους.
Το δαιμόνιο λοιπόν προσβάλλει τους πάντες και κάνει ολέθριες καταστροφές. Όπως είπα και πριν, απ’ την πλεονεξία του ο Καραγκιόζης, δεν αχρήστευσε μόνο το φαΐ για τους άλλους, αλλά και για τον εαυτόν του. Το ίδιο κι ο πλούσιος, αχρήστευσε τα αγαθά του διότι, ασφαλώς, θα μούχλιαζαν στις αποθήκες του και θα πήγαιναν στις χωματερές, στα ζώα για να τα φάνε και δεν ξέρω που αλλού. Αχρηστεύουν, οι πλεονέκτες, όλα τα πράγματα και όλα τα αγαθά. Πλεονεξία στο χρήμα, πλεονεξία στο φαγητό, πλεονεξία στις τουαλέτες πλεονεξία στην ταχύτητα του αυτοκινήτου ή της μοτοσικλέτας που καταστρέφει και αυτόν που το έχει. Όπου βάλει χέρι η πλεονεξία τα καταστρέφει όλα.

Ο Μέγας Βασίλειος αγαπητοί μου έγραψε και απήγγειλε ένα λόγο περί πλεονεξίας, πάνω σ’ αυτή την περικοπή, και μάλιστα συγκεκριμένα στο «καθελών μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω..». Είν’ ο περίφημος εκείνος λόγος, που άνοιξε τα βαλάντια, τα πορτοφόλια των Καισσαραίων και τις αποθήκες τους, που τις είχαν κλειδωμένες σαν τον άφρονα πλούσιο, και έφτιαξε την περίφημη Βασιλειάδα, την πόλη όπου ανακούφισε την πτωχεία. Ο Μέγας λοιπόν Βασίλειος, μεταξύ των άλλων κακών, αναφέρει ότι ο πλεονέκτης είναι άθεος, ο πλεονέκτης παραλογίζεται, γίνεται ανισόρροπος και δεν μπορεί να σκεφτεί καλά, και καταλήγει στο ότι ο πλεονέκτης λογαριάζεται άσχημα με τον θάνατο.
Και λέγει καταλήγοντας ο άγιος πατήρ: «Ποια φρίκη, θα σε πιάσει τότε, όταν θα σε περιτριγυρίζει το σκότος, και θα ακούσεις από τον κριτή το: «Επείνασα και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψασα και ουκ εποτίσατέ με, ασθενής ήμην, γυμνός και ου περιεβάλετέ με. Πορεύεστε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιο». Πρόσεξε! (λέγει ο Μέγας Βασίλειος) δεν εγκαλεί ούτε τον κλέφτη που έγδυσε κάποιο, γιατί ο γυμνός μπορεί να ξαναγοράσει ρούχα και να βάλει. Δεν εγκαλεί ούτε τον φονιά, ούτε άλλον εκεί. Ο μόνος που καλείται να απολογηθεί την φοβερή εκείνη ώρα, είναι ο ακοινώνητος, ο πλεονέκτης. «Πείνασα και ουκ εδώκατέ μοι» «Εδίψασα και ουκ εποτίσατέ μοι» Οι άλλοι, κρίνονται μεν και κατακρίνονται αν είναι αμετανόητοι, αλλά δεν καλούνται ν’ απολογηθούν.» Επί λέξη λέει: «Ουχ ο άρπαξ εγκαλείται, αλλ’ ο ακοινώνητος κατακρίνεται». Και καταλήγει: «Εγώ σας είπα εκείνο που νόμισα ότι σας συμφέρει. Τώρα σ’ εσάς, έν’ απ’ τα δύο απομένει να κάμετε. Ή να ακούσετε τα λόγια μου και ν’ αλλάξετε διαγωγή, και να βαδίστε προς τα ουράνια αγαθά τα οποία έχει ετοιμάσει ο Χριστός, ή να μην με ακούσετε, οπότε η οργή θα σας περιμένει όπως σας είπα, πράγμα που δεν εύχομαι για κανένα από εσάς. Εύχομαι να μετανοήσετε, ώστε να οδηγηθούμε όλοι εκεί, εις τα αγαθά τα ετοιμασμένα από τον Κύριον, Του οποίου η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας. Αμήν.-»
      

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του πατρός Νικολάου Φαναριώτη (Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών, 18-11-1984)
Πηγή: http://www.pigizois.net/kiriakodromio/fanariotis/03.htm

  

Διαβάστε επίσης:

Η παραβολή του άφρονος πλουσίου (Λουκ. 12,13—21), Αρχιμ. Ἰωήλ Γιαννακόπουλου
Ο άφρονας πλούσιος, Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου (†)
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκά ΙΒ΄ 16-21) - Αγώνας κατά των παθών, Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρου, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης
«Άφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ, τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;»
Αλήθεια και ύστερα ;…
''Ζω δε ουκέτι εγώ,ζεί δέ εν εμοί ο Χριστός''
Γέροντας Πορφύριος-Ζω δε ουκέτι εγώ (ηχητικό ντοκουμέντο) 

   


     

      

     
Κυριακή 17 Νοεμβρίου

       

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θαυματουργός ὁ Νεοκαισαρείας
Ο Ἅγιος Γεννάδιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ο Ἅγιος Μάξιμος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ὁ Ὅσιος Λάζαρος ὁ Ζωγράφος
Οἱ Ὅσιοι Ζαχαρίας καὶ Ἰωάννης

                                    


         

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου

          

Ὁ Ἅγιος Πλάτωνας
Ὁ Ἅγιος Ῥωμανός
Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Νεομάρτυρας
                              


     

Τρίτη 19 Νοεμβρίου

        

Ὁ Προφήτης Ἀβδίας ἢ Ὀβδιοὺ ἢ Ἀβδιού
Ὁ Ἅγιος Βαρλαάμ
Ὁ Ἅγιος Ἄζης
Ὁ Ἅγιος Ἀγάπιος
Ὁ Ἅγιος Ἠλιόδωρος ὁ Μάρτυρας
Ὁ Ὅσιος Ἰλαρίων ὁ Ἴβηρ, ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ
                           


   

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου

         

Προεόρτια Εἰσοδίων Ὑπεραγίας Θεοτόκου
Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Δεκαπολίτης
Ὁ Ἅγιος Πρόκλος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
Οἱ Ἅγιοι Εὐστάθιος, Θεσπέσιος καὶ Ἀνατόλιος οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ἅγιος Σωζόμενος

                                                       


 

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου

   

Τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου
                           


   

Παρασκευή 22 Νοεμβρίου

     

Ὁ Ἅγιος Φιλήμων ὁ Ἀπόστολος καὶ οἱ σὺν αὒτῷ Ἄρχιππος, Ὀνήσιμος καὶ Ἀπφία
Οἱ Ἅγιοι Κικιλία, Βαλεριανὸς καὶ Τιβούρτιος οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ἅγιος Προκόπιος ὁ Παλαιστίνιος
Ὁ Ἅγιος Μένιγνος ὁ κναφέας
                                            


               

Σάββατο 23 Νοεμβρίου

            

Ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Ἐπίσκοπος Ἰκονίου
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Ἐπίσκοπος Ἀκραγαντίνων
Ὁ Ὅσιος Σισίνιος ὁ Ὁμολογητής

                      


  

Επιμέλεια- Διανομή: Καθεδρικός Ι.Ν. Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού
Design : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Εάν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε το Ενημερωτικό, παρακαλούμε πατήστε εδώ
Εάν λαμβάνετε το Ενημερωτικό περισσότερες από μία φορά, παρακαλούμε πατήστε εδώ