Τεύχος 404  7 Δεκεμβρίου 2018

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα την ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, είτε μόνον εσείς, είτε και κάποια δικά σας πρόσωπα, κάνετε Εγγραφή στο Newsletter μέσα απ’ το δικτυακό μας τόπο.

 

  

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018 – Ι΄ ΛΟΥΚΑ (ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΠΤΟΥΣΑΣ)
 ΣΥΛΛΗΨΙΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ
Ο Ἀπόστολος
Προς Γαλάτας επιστολή Παύλου (δ΄ 22-27)

[Εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.]

           

Το Ευαγγέλιο
Κατά Λουκάν (ιγ΄ 10-17)

[Θεραπεία συγκύπτουσας γυναίκας, ημέρα Σάββατο.]

           

     

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018
ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ

Ο Ἀπόστολος
Προς Εφεσίους επιστολή Παύλου (ε΄ 8-19)

[Μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε.]

       

Το Ευαγγέλιο
Κατά Ιωάννην (ι΄ 9-16)

[Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων.]
      

        

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018 – ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

Ο Ἀπόστολος
Προς Τιμόθεον Β΄ Επιστολή Παύλου (α΄ 8 – 18)

[Μὴ ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν.]

       

Το Ευαγγέλιο
Κατά Μάρκον (β΄ 23 – γ΄ 5)

[Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον.]

                          

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

  
Στο «Ιερό Παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών ΣΗΜΑΝΤΡΟΥ»
(Ελ Βενιζέλου 59Α)

 AgiosEleftherios_1

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου (προς Σάββατο 15 /12) από 7:30 μ.μ. έως περίπου 12:30 μετά τα μεσάνυκτα.

 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:
Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας
Παράκληση στον Άγιο Ελευθέριο
Όρθρος και η πρωτοχριστιανική Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.
Ψάλλει βυζαντινή χορωδία.
Κατά την διάρκεια της Ἱεράς Αγρυπνίας, θα τεθούν προς προσκύνηση Ἱερά λείψανα του Αγίου Ελευθερίου, της Αγίας Μαγδαληνής της Μυροφόρου και του Αγίου Ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, που φυλάσσονται στο Ιερό Παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών «Σημάντρου», καθώς επίσης και η παλαιά και πάνσεπτος Ιερά Εικόνα του Αγίου Ελευθερίου.
  

     

Χριστουγεννιάτικη συναυλία βυζαντινής μουσικής
Με τη Βυζαντινή Χορωδία Αθηνών
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΧΟΛΑΡΓΟΥ

                     

Eisodia_05Χριστουγεννιάτικη συναυλία βυζαντινής μουσικής από τη Βυζαντινή Χορωδία Αθηνών θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου, στις 6.30 μ.μ. στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού. Η συναυλία δίδεται στα πλαίσια της προετοιμασίας όλων μας για τη μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων και θα περιλαμβάνει εόρτιους ύμνους της χαρμόσυνης αυτής περιόδου.
Διευθυντής της Χορωδίας είναι ο Άρχων Υμνωδός του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, Πρωτοψάλτης του Ι. Ναού Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού.
Με τίτλο «ΑΝΕΤΕΙΛΕΝ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» η Βυζαντινή Χορωδία Αθηνών κυκλοφόρησε πρόσφατα ψηφιακό δίσκο (cd) με 13 εκκλησιαστικούς ύμνους:

1. Αδελφοί χαίρετε. Β΄ προς Κορινθίους Επιστολή.

2. “Κύριε εκέκραξα” ήχος Β΄ “Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ” ήχος Β΄.

3. Δοξαστικό “Αυγούστου μοναρχήσαντος” ήχος Β΄.

4. Απολυτίκιον. “Η Γέννησίς σου Χριστέ”.

5. Καθίσματα του Όρθρου, ήχος πλ. Β΄ (Νενανώ) “Δεύτε ίδωμεν πιστοί”. “Τί θαυμάζεις Μαριάμ”.

6. “Τα σύμπαντα σήμερον”, εις τον Ν΄ ψαλμό.

7. Καταβασίες Χριστουγέννων ήχος Α΄.

8. Η Θ΄ Ωδή των Κανόνων.

9. Εξαποστειλάριον. “Επεσκέψατο ημάς”.

10. Πασαπνοάριον. Αίνοι της Εορτής, ήχος Δ΄ λέγετος.

11. Και νύν. “Σήμερον ο Χριστός” ήχος Β΄.

12. Δοξολογία ήχος Β΄.

13. “Άστρον ήδη ανατέταλκεν”. Βαλασίου ιερέως ήχος πλ. Α΄. Καλοφωνικός ειρμός μετά κρατήματος τεριρέμ.

 
Τα μέλη της Χορωδίας είναι: π. Αργύριος Στουραΐτης - Αναδιώτης Δημήτριος - Δάρας Γεώργιος - Καμαριάρης Γεώργιος - Καρανδρέας Λάζαρος - Κατινιώτης Μιχάλης - Κοντοφρύδης Ζαχαρίας - Κοτίκης Αθανάσιος - Κωνσταντινόπουλος Δημ. - Λιάτος Κων/νος - Παπαχριστοδούλου Κων. - Τσιμίνης Γεώργιος - οι εκ Ρουμανίας İulian Agache και İon Andrei Târlescu.

    

 
      

   

     

Χριστούγεννα αγάπης και προσφοράς

                     

προσφοραΧριστουγεννιάτικη Τακτικές και έκτακτες δραστηριότητες του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού κατά την περίοδο των εορτών Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς:
1) Από 30 Νοεμβρίου έως αρχές Ιανουαρίου: Δωροέκθεση στην ενορία μας για την ενίσχυση του ενοριακού Συσσιτίου (στο Σήμαντρο).
2) Από 9 έως 16 Δεκεμβρίου: Διεξαγωγή του Εράνου της Αγάπης στα όρια της ενορίας μας.
3) Στις 15 Δεκεμβρίου:
α) Προσφορά τακτικών οικονομικών βοηθημάτων σε άπορες οικογένειες.
β) Προσφορά οικονομικών βοηθημάτων σε φοιτητές – μαθητές.
4) Στις 24 Δεκεμβρίου: Εξομολόγηση και προσφορά των Αχράντων Μυστηρίων από τους Ιερείς του Ναού μας, σε αδελφούς μας που φιλοξενούνται στον «Αμερικανικό Οίκο Ευγηρίας» (οδός Περικλέους) και νοσηλεύονται στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ (λεωφ. Μεσογείων).
5) Στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων:
α) Προσφορά των Χριστουγεννιάτικων βοηθημάτων σε όλους τους τακτικά βοηθουμένους αδελφούς μας Από 11.00π.μ. έως 13.00.μ.μ.
β) Ωράριο Λειτουργίας του Κέντρο Ενοριακής Αγάπης του Ιερού Ναού μας, ειδικά για την ημέρα αυτή, από 10:00 π.μ. έως 15:00 μ.μ., προκειμένου να παρασχεθεί κάθε δυνατή βοήθεια σε τρόφιμα, χρήματα, κ.λ.π., σε όλους τους προσερχόμενους αδελφούς μας.
6) Στις 29 Δεκεμβρίου, εν όψει της Πρωτοχρονιάς:
α) Προσφορά σε καθέναν από τους τακτικά βοηθουμένους αδελφούς μας, μιας βασιλόπιτας, φρούτων, γλυκών, κρασιού κ.ά.
β) Ωράριο Λειτουργίας του Κέντρο Ενοριακής Αγάπης του Ιερού Ναού μας, και για την ημέρα αυτή, από 10:00 π.μ. έως 14:00 μ.μ., προκειμένου να παρασχεθεί κάθε δυνατή βοήθεια σε όλους τους προσερχόμενους αδελφούς μας.
Το Δ.Σ του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου αισθάνεται την ανάγκη, για άλλη μια φορά, να ευχαριστήσει θερμά όλους τους ενορίτες του που, με κάθε τρόπο συμπαραστέκονται στις φιλανθρωπικές δραστηριότητες της ενορίας μας.

 
Καλά Χριστούγεννα και ευλογημένο το νέο έτος!
Από το Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο.

    

  προσφο'΄α
      

 

                

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

«Η αλήθεια για τα Χριστούγεννα και η μυθοποίηση των Χριστουγέννων»

του π. Γεωργίου Μεταλληνού

                                

ΓεννησηΜε την ενανθρώπηση και τη γέννησή Του ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός πραγματοποιεί το σκοπό της πλάσεως του ανθρώπου, την εμφάνιση του Θεανθρώπου στην Ιστορία. Την ένωση του κτιστού πλάσματος με τον Άκτιστο Πλάστη. Ο σκοπός της ενανθρωπήσεως είναι η θέωση του ανθρώπου. «Άνθρωπος γίνεται Θεός, ίνα Θεόν τον Αδάμ απεργάσηται» (τροπάριο Χριστουγέννων). «Αυτός ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν» (Μ. Αθανάσιος). «Άνθρωπος γαρ εγένετο ο Θεός και Θεός ο άνθρωπος» (Ι. Χρυσόστομος). Στη λογική ενός ηθικιστού ο όρος «θεοποιηθώμεν», που χρησιμοποιούν Πατέρες, όπως ο Μ. Αθανάσιος, είναι σκάνδαλο. Γι’ αυτό μιλούν για «ηθική θέωση». Διότι φοβούνται να δεχθούν ότι με τη θέωση μεταβάλλεται «κατά χάριν» αυτό που ο Τριαδικός Θεός είναι «κατά φύσιν» (άκτιστος, άναρχος, αθάνατος). Τα Χριστούγεννα είναι, γι’αυτό, άμεσα συνδεδεμένα και με τη Σταύρωση και την Ανάσταση, αλλά και την Ανάληψη και την Πεντηκοστή. Ο Χριστός-Θεάνθρωπος χαράζει το δρόμο, που καλείται να βαδίσει κάθε σωζόμενος άνθρωπος, ενούμενος μαζί Του. Ο Ευαγγελισμός και τα Χριστούγεννα οδηγούν στην Πεντηκοστή,, το γεγονός της θεώσεως του ανθρώπου εν Χριστώ, μέσα δηλαδή στο σώμα του Χριστού. Αν τα Χριστούγεννα είναι η γέννηση του Θεού ως ανθρώπου, η Πεντηκοστή είναι η τελείωση του ανθρώπου ως Θεού κατά χάριν. Με το βάπτισμά μας μετέχουμε στη σάρκωση, το θάνατο και την ανάσταση του Χριστού, ζούμε και μεις τα «Χριστούγεννά μας», την ανά-πλασή μας. Οι Άγιοι δε, που φθάνουν στην ένωση με το Χριστό, τη θέωση, μετέχουν στην Πεντηκοστή και φθάνουν έτσι στη τελείωση και ολοκλήρωση του αναγεννημένου εν Χριστώ ανθρώπου. Αυτό σημαίνει εκκλησιαστικά πραγμάτωση του ανθρώπου, εκπλήρωση δηλαδή του σκοπού της υπάρξεώς του.
Όσο και αν είναι κουραστικός ο θεολογικός λόγος, και μάλιστα στον αμύητο θεολογικά σύγχρονο άνθρωπο, δεν εκφράζει παρά την πραγματικότητα της εμπειρίας των Αγίων μας. Μέσα από αυτήν την εμπειρία και μόνο μπορούν να κατανοηθούν εκκλησιαστικά, δηλαδή Χριστοκεντρικά, τα Χριστούγεννα. Αντίθετα, η αδυναμία του μη αναγεννημένου εν Χριστώ ανθρώπου να νοηματοδοτήσει τα Χριστούγεννα έχει οδηγήσει σε κάποιους γύρω απ’ αυτά μύθους. Οι άγευστοι της αγιοπνευματικής ζωής, μη μπορώντας να ζήσουν τα Χριστούγεννα, μυθολογούν γι’αυτά, στα όρια της φαντασίας και μυθοπλασίας, χάνοντας το αληθινό νόημά τους. Όπως μάλιστα θα δούμε, ο αποπροσανατολισμός αυτός δεν συνδέεται πάντοτε με την άρνηση του μυστηρίου, αλλά με αδυναμία βιώσεώς του, που οδηγεί αναπόφευκτα στην παρερμηνεία του.
Μία πρώτη μυθολογική απάντηση στο ερώτημα των Χριστουγέννων δίνεται από την αίρεση, τη στοχαστική και ανέρειστη –ανεμπειρική δηλαδή- θεολόγηση. Ο δοκητισμός, η φοβερότερη αίρεση όλων των αιώνων, δέχθηκε κατά φαντασίαν νάρκωση του Θεού Λόγου (δοκείν-φαίνεσθαι). Φαινομενική, δηλαδή, παρουσία του Θεού στην ενδοκοσμική πραγματικότητα. Για ποιο λόγο θα μπορούσε να ερωτήσει κανείς. Οι Δοκήται ή Δοκηταί κάθε εποχής δεν μπορούν να ανεχθούν, στα όρια της λογικής τους, τη σάρκωση και τη γέννηση του Θεού ως ανθρώπου. Μεταβαλλόμενοι σε αυτόκλητους υπερασπιστές του κύρους του Θεού, ντρέπονται να δεχθούν κάτι που ο ίδιος ο Θεός επέλεξε για τη σωτηρία μας. Το δρόμο της μητρότητας. Να γεννηθεί δηλαδή από μια Μάνα, έστω και αν αυτή δεν είναι άλλη από το καθαρότερο πλάσμα όλης της ανθρώπινης ιστορίας, την Παναγία Παρθένο. Όλοι αυτοί μπορούν να καταταχθούν στους «υπεράγαν» Ορθοδόξους (κατά τον άγ. Γρηγόριο το Θεολόγο). Γιατί ο Δοκητισμός οδήγησε στο Μονοφυσιτισμό, στην άρνηση της ανθρωπότητας του Χριστού. Είναι οι συντηρητικοί, οι τυποκράτες, οι ευσκανδάλιστοι. Γι' αυτούς όλους είναι σκάνδαλο η αλήθεια, η πραγματικότητα, η ιστορικότητα. Ενώ άλλοι απορρτίπτουν τη θεότητα του Χριστού, αυτοί αρνούνται την ανθρωπότητά του. Και όμως, η Ορθοδοξία ως Χριστιανισμός στην αυθεντικότητά του, είναι η «ιστορικότερη θρησκεία», κατά τον αείμνηστο π. Γεώργιο Φλωρόφσκυ. Ζει στην πραγματικότητα των ενεργειών του Θεού για τη σωτηρία μας και τις δέχεται με το ρεαλισμό της Θεοτόκου: «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» (Λουκ. 1,38)! «Και ο Πιλάτος στο Σύμβολο» λέγει μια ωραία σερβική παροιμία. Διότι ο Πιλάτος, ο πιο άβουλος αξιωματούχος της ιστορίας, ως υπαρκτό ιστορικό πρόσωπο, βεβαιώνει την ιστορικότητα του Ευαγγελίου. Εις πείσμα όμως των Δοκητών ο Θεός-Λόγος «σαρξ εγένετο -δηλαδή άνθρωπος- και εσκήνωσεν εν ημίν, και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού (το άκτιστο φως της θεότητάς Του)» (Ιωάνν. 1, 14). Διότι «εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς» (Κολ. 2,9), είναι δηλαδή τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
Η σάρκωση και γέννηση του Θεανθρώπου είναι σκάνδαλο για την ανθρώπινη σοφία, που αυτοκαταργούμενη και αυτοαναιρούμενη σπεύδει να χαραχτηρίσει «μωρία» το μυστήριο του Χριστού, που κορυφώνεται στον σταυρικό του θάνατο (Α' Κορ. 1,23). Είναι δυνατόν ο Θεός να φθάσει σε τέτοιο όριο κενώσεως, ώστε να πεθάνει πάνω στο σταυρό ως Θεάνθρωπος; Αυτό είναι το σκάνδαλο για τους σοφούς του κόσμου. Γι' αυτούς οι «θεοί» του κόσμου τούτου συνήθως θυσιάζουν τους ανθρώπους γι' αυτούς, δεν θυσιάζονται αυτοί για τους ανθρώπους. Πώς θα δεχθούν το μυστήριο της Θείας Ανιδιοτέλειας; «Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν (θυσίασε) ... ίνα σωθή ο κόσμος δι' αυτού» (Ιωανν. 3, 16. 17). Στα όρια της «λογικής» ή «φυσικής» θεολογήσεως χάνεται τελικά το θείο στοιχείο στο πρόσωπο του Χριστού και μένει το ανθρώπινο, παρανοημένο και αυτό και παρερμηνευόμενο. Διότι δεν υπάρχει ιστορικά άνθρωπος-Χριστός, αλλά Θεάνθρωπος. Η ένωση Θεού και ανθρώπου στο πρόσωπο Θεού-Λόγου είναι «ασύγχητη» μεν, αλλά και «αδιαίρετη». Οι «λογικές» ερμηνείες του Προσώπου του Χριστού αποδεικνύονται παράλογες, διότι αδυνατούν να συλλάβουν με τη λογική το «υπέρλογο».
Η νομική-δικανική συνείδηση ζει και αυτή στο Χριστό το σκάνδαλό της. Αναζητεί σκοπιμότητα κοινωνική στη Σάρκωση και καταλήγει και αυτή στο μύθο, όταν δεν αυτοπαραδίδεται στον Θείο Λόγο. Οι Φράγκοι κατασκεύασαν, μέσω του διακεκριμένου σχολαστικού τους Ανσέλμου (11ος αι.), το μύθο της «ικανοποιήσεως της θείας δικαιοσύνης». Ο Θεός-Λόγος σαρκούται, διά να σταυρωθεί-θυσιασθεί και δώσει έτσι ικανοποίηση στην προσβολή που προξένησε στο Θεό η ανθρώπινη αμαρτία! Τα κρατούντα τότε στη φραγκική φεουδαρχική κοινωνία προβάλλονται (μυθολογικά) στο Θεό, που παίρνει τη θέση στη φραγκογερμανική φαντασία ενός υπεραυτοκράτορα. Ας φωνάζει ο Ιωάννης: «ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν...» (3,16), ή ο Παύλος: «συνίστησι δε την εαυτού αγάπην προς ημάς ο Θεός, ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών, Χριστός υπέρ ημών απέθανεν» (Ρωμ. 5,8). Όχι! «Για να πάρει εκδίκηση» και «ζητώντας ικανοποίηση» θα μάθει να φωνάζει ο δυτικός (ή δυτικοποιημένος) άνθρωπος.
Έτσι πλάσθηκε ένας «Χριστιανισμός» άλλου είδους, που δεν διαφέρει από μυθοπλασία, αφού προβάλλει στο Θεό τη φαντασία και τις προλήψεις μας. Η εκλογίκευση και η εκνομίκευση του μυστηρίου του Θεανθρώπου είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος του Χριστιανισμού στην ιστορία.
Η θρησκευτική (τυπολατρική) συνείδηση ζει το «σκάνδαλο» της ενανθρωπήσεως καταφεύγοντας στη θρησκειοποίηση της Πίστεως. Εξαντλεί το νόημα των Χριστουγέννων στις τελετές και χάνει τον αληθινό σκοπό τους, που είναι η «υιοθεσία» (θέωση). «Ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν...» (Γαλ. 4,5). Είναι το σκάνδαλο του φαρισαϊσμού, έστω και αν λέγεται Χριστιανισμός.
Είναι όμως οι εχθροί του «παιδίου» που βιώνουν το σκάνδαλο της εξουσίας. Ο Ηρωδισμός! Οι κρατούντες ή μάλλον «δοκούντες άρχειν...» (νομίζοντες ότι κυβερνούν) (Μαρκ. 10,42), όπως ο Ηρώδης, βλέπουν στον νεογέννητο Χριστό κάποιον ανταγωνιστή και κίνδυνο των συμφερόντων τους. Γι' αυτό «ζητούσι την ψυχήν του παιδίου» (Ματθ. 2,20). Παρερμηνεύουν έτσι τον αληθινό χαραχτήρα της βασιλικής ιδιότητας του Χριστού, της οποίας «ουκ έσται τέλος». Ο Χριστός ως Βασιλεύς όλης της κτίσεως είναι ο μόνος αληθινός Κύριός της, ο δημιουργός και σωτήρας της και όχι ως οι Ηρώδες του κόσμου τούτου, που αδίστακτοι δολοφονούν, για να κρατήσουν την εξουσία τους.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Ε.Π. 36,516) προσφέρει δυνατότητα ορθής προσεγγίσεως των Χριστουγέννων, δηλαδή αγιοπνευματικής: «Τοίνυν εορτάζομεν μη πανηγυρικώς, αλλά θεϊκώς. μη κοσμικώς, αλλά υπερκοσμίως. μη τα ημέτερα, αλλά τα του ημετέρου (=όχι δηλαδή τους εαυτούς μας, αλλά τον Χριστόν ας τιμάμε...). μάλλον δε τα του Δεσπότου. μη τα της ασθενείας, αλλά τα της ιατρείας. μη τα της πλάσεως, αλλά τα της αναπλάσεως.
                 
Παρεμβάσεις Ιστορικές και Θεολογικές, Εκδ. «Διήγηση», Αθήνα 1998.
                   

Βρείτε το άρθρο και εδώ

    

   

                       

Διαβάστε επίσης:

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ - "Τα δεσμά", του Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη
Η θεραπεία της Συγκυπτούσης, η Αγία Βαρβάρα και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, του Μητροπολίτου π. Νικοπόλεως Μελετίου (+) (διασκευασμένη ὁμιλία του στά Σερζιανά, στίς 4/12/2005)
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ – Η θεραπεία της συγκύπτουσας, Αρχιμ. Χερουβείμ Βελέτζα
Η θεραπεία της συγκυπτούσης γυναικός (Κυριακή Ι΄ Λουκά), του Πρωτ. Γεωργίου Σούλου
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ - Η υποκρισία, του Αρχιμ. Επιφανίου Οικονόμου

Η Ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

    

και άλλα πολλά, προπαρασκευαστικά και ψυχωφέλιμα στο Ειδικό Αφιέρωμα στα Χριστούγεννα

       
Ακούσματα:
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ “Παραχρήμα αν
ωρθώθη και εδόξασεν τον Θεόν” [ομιλία Αρχιμ. Συμεών Βενετσιάνου, 2016]
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ, Η σύλληψις της Αγίας Άννης και η θεραπεία της συγκύπτουσας [ομιλία π. Αθανασίου Μυτιληναίου +, 9/12/1984]

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ, Η θεραπεία της συγκύπτουσας [ομιλία π. Αθανασίου Μυτιληναίου +, 5/12/1982]

Σύλληψις Αγίας Άννης Απολυτίκιο (9 Δεκεμβρίου) [Ψάλλει ο αρχιμ. π. Νικόδημος Καβαρνός]
Σπυρίδωνος επισκ. Τριμυθούντος Απολυτίκιο (12 Δεκεμβρίου) [Ψάλλει ο αρχιμ. π. Νικόδημος Καβαρνός]
Ελευθερίου ιερομάρτυρος Απολυτίκιο (15 Δεκεμβρίου) [Ψάλλει ο αρχιμ. π. Νικόδημος Καβαρνός]

               
Λειτουργικά αναγνώσματα:
Κυριακὴ ΚΔ´ (Ι´ Λουκᾶ)
Σύλληψις Ἁγίας Ἄννης
Ἁγίου Σπυρίδωνος Τριμυθοῦντος

   

       

        

       

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου

AgiaAnna_1

Σύλληψις Ἁγίας Ἄννης
Ἡ Ἁγία Ἄννα ἡ Προφήτιδα Μητέρα τοῦ Προφήτη Σαμουήλ
Ὁ Ὅσιος Στέφανος ὁ νεολαμπὴς ὁ ἐν τῷ Ἁγίῳ Ἀντίπα

                              

       

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου

AgiosMinas

Οἱ Ἅγιοι Μηνᾶς, Ἑρμογένης καὶ Εὔγραφος
Ὁ Ἅγιος Γέμελλος ὁ Μάρτυρας
Ὁ Ὅσιος Θωμᾶς ὁ Δεφουρκινός

                                    

 

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου

Ὁ Ὅσιος Δανιὴλ ὁ Στυλίτης
Ὁ Ὅσιος Λουκᾶς ὁ Νέος Στυλίτης
Οἱ Ἅγιοι Ἀειθαλᾶς καὶ Ἀκεψέης οἱ Μάρτυρες
Ὁ Ὅσιος Λεόντιος

                                    

 
Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου

AgiosSpiridon_1

Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων ὁ Θαυματουργός Ἐπίσκοπος Τριμυθοῦντος Κύπρου

                                    

         

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου

AgiosEfstratios

Οἱ Ἅγιοι Εὐστράτιος, Αὐξέντιος, Εὐγένιος, Μαρδάριος καὶ Ὀρέστης
Ἡ Ἁγία Λουκία ἡ Παρθενομάρτυς

                              

     

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου

AgiosThirsos

Οἱ Ἅγιοι Θύρσος, Λεύκιος καὶ Καλλίνικος
Οἱ Ἅγιοι Φιλήμων, Ἀπολλώνιος, Ἀρριανὸς καὶ οἱ τέσσερις Προτεκτοράτοι

                           

    

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου

AgiosEleftherios_2

Ο Ἅγιος Ελευθέριος
και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες

Ἡ Ἁγία Ἀνθία ἡ Μάρτυς
(μητέρα του Αγίου Ελευθερίου)
Ὁ Ἅγιος Κοράμων ὁ Μάρτυρας ὁ Ἔπαρχος
(πίστεψε στὸν Χριστὸ διὰ τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου, ὁμολόγησε καὶ μαρτύρησε)
Οἱ Ἅγιοι Δύο Δήμιοι Μάρτυρες
(πίστεψαν στὸν Χριστὸ διὰ τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου, ὁμολόγησαν καὶ μαρτύρησαν)
Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος ὁ Κουβικουλάριος
Ἡ Ἁγία Σωσάννη
Ὁ Ἅγιος Βάκχος ὁ Νέος
Ὁ Ὅσιος Παῦλος ὁ νέος ὁ ἀσκητής

                    

        

Επιμέλεια- Διανομή: Καθεδρικός Ι.Ν. Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού
Design : ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Εάν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε το Ενημερωτικό, παρακαλούμε πατήστε εδώ
Εάν λαμβάνετε το Ενημερωτικό περισσότερες από μία φορά, παρακαλούμε πατήστε εδώ